Uzasadniona zmiana urzędu

Szef służby cywilnej, na podstawie art. 63 ust. l ustawy, może przenieść urzędnika nie zajmującego wyższego stanowiska do innego urzędu w tej samej miejscowości, jeżeli przemawia za tym interes służby cywilnej.

Przepis powyższy stanowi tylko o przeniesieniu do innego urzędu. Nie stanowi natomiast o przeniesieniu na inne stanowisko, które ma objąć przeniesiony urzędnik w „nowym” urzędzie. Dlatego uznaje się, że w tym przypadku dochodzi tylko do zmiany podmiotowej. Następuje „wymiana” pracodawcy, a treść stosunku pracy pozostaje niezmieniona. Nie wyklucza to jednak zastosowania art. 62 ust. 1, czyli wydania decyzji przez dyrektora generalnego o przeniesieniu na inne stanowisko w tym samym urzędzie.

Od decyzji szefa służby cywilnej urzędnikowi przysługuje odwołanie do prezesa Rady Ministrów w ciągu 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Wniesienie odwołania nie wstrzymuje jej wykonania (art. 67 ustawy). Na decyzję prezesa Rady Ministrów przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Szef służby cywilnej może przenieść czasowo, na okres nieprzekraczający dwóch lat, urzędnika niezajmującego wyższego stanowiska w służbie cywilnej do innego urzędu w innej miejscowości, jeżeli przemawia za tym szczególny interes tej służby. Przeniesienie takie może nastąpić najwyżej dwa razy w czasie trwania stosunku pracy.

Użyty przez ustawodawcę wyraz „szczególny” oznacza, że przyczyna, która uzasadnia podjęcie decyzji o takim przeniesieniu, musi być poważniejsza od tych, które wystarczają do uzasadnienia przeniesienia urzędnika do innego urzędu w tej samej miejscowości.

Decyzja o przeniesieniu poważnie wkracza w życie prywatne urzędnika. Dlatego ustawodawca przewidział, że zakazane jest przeniesienia do innej miejscowości urzędnika będącego kobietą ciężarną lub jedynym opiekunem dziecka w wieku do lat 15. Ustawa zabrania także przeniesienia do innej miejscowości, gdy stoją temu na przeszkodzie inne, szczególnie ważne względy osobiste lub rodzinne. Istnienie tych innych okoliczności musi wykazać urzędnik.

Jeżeli przemawiają za tym uzasadnione potrzeby urzędu lub interes służby cywilnej, członka korpusu służby cywilnej zajmującego wyższe stanowisko w służbie cywilnej można przenieść w każdym czasie na stanowisko urzędnicze w tej samej miejscowości. Pod warunkiem że będzie ono co najmniej równorzędne pod względem płacowym ze stanowiskiem zajmowanym przed zatrudnieniem na wyższym stanowisku w służbie cywilnej oraz zgodne z jego kwalifikacjami i przygotowaniem zawodowym.

Tylko ten ostatni warunek musi być spełniony w przypadku przeniesienia członka korpusu służby cywilnej, który przed zatrudnieniem na tym stanowisku nie był zatrudniony w służbie cywilnej.

Likwidacja urzędu

W razie likwidacji urzędu, w którym urzędnik wykonuje pracę, szef służby cywilnej przenosi go do innego urzędu w tej samej lub innej miejscowości oraz zobowiązuje dyrektora generalnego tego urzędu do wyznaczenia mu stanowiska, uwzględniając jego przygotowanie zawodowe.

Od decyzji tej urzędnikowi przysługuje odwołanie do prezesa Rady Ministrów w ciągu 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji.

Niepodjęcie pracy w urzędzie do którego urzędnik został przeniesiony ze względu na likwidację lub reorganizację poprzedniego pracodawcy powoduje z mocy prawa wygaśnięcie stosunku pracy.

Na wniosek lub za zgodą

Członek korpusu służby cywilnej, zarówno urzędnik, jak i pracownik, także zajmujący wyższe stanowisko w służbie cywilnej, może być przeniesiony do innego urzędu w tej samej albo w innej miejscowości na swój wniosek lub za swoją zgodą, jeżeli tylko nie narusza to interesu służby cywilnej.

Przeniesienie to następuje za zgodą stron, tj. urzędnika i obydwu urzędów, przy czym inicjatywa wychodzi albo od urzędnika (przeniesienie na wniosek urzędnika), albo od jednego z urzędów (przeniesienie za zgodą urzędnika). Formalnie jednak przeniesienia dokonuje dyrektor generalny urzędu, w którym członek korpusu służby cywilnej ma być zatrudniony, za zgodą dyrektora generalnego urzędu, z którego odchodzi.

Sąd Najwyższy o skutkach likwidacji urzędu

1. Pracownikowi mianowanemu nie można wypowiedzieć warunków pracy lub płacy na podstawie art. 42 k.p.

2. Mianowanie nie oznacza jedynie powierzenia stanowiska, lecz jest jednocześnie aktem z którym wiąże się powstanie stosunku pracy tego pracownika z określonym urzędem. Likwidacja tego stanowiska nie powoduje więc utraty mocy prawnej mianowania, a stosunek pracy nie staje się stosunkiem umownym.

Wyrok SN z 19 stycznia 1998 r., I PKN 480/97, OSNAPiUS 1999/1/5

Podstawa prawna

Art. 61, art. 62 – 67, 70 pkt 7 ustawy z 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz.U. nr 227, poz. 1505 z późn. zm.).