Orzeczenie sądu pracy o przywróceniu do pracy prowadzi do ponownego nawiązania stosunku pracy z pracownikiem na warunkach, które obowiązywały przed bezprawnym lub nieuzasadnionym wypowiedzeniem umowy o pracę. Do reaktywacji stosunku pracy dochodzi w dniu, w którym pracownik zgłasza gotowość niezwłocznego podjęcia pracy, o ile zgłoszenie nastąpi w terminie 7 dni od przywrócenia do pracy. Siedmiodniowy termin zgłoszenia gotowości niezwłocznego podjęcia pracy biegnie od daty uprawomocnienia się orzeczenia o przywróceniu do pracy. Jest to termin prawa materialnego. Nie mają do niego zastosowania przepisy o przywróceniu terminu. Pracownik może jednak wykazać, że pracodawca nie ma prawa odmówić ponownego zatrudnienia, jeśli przekroczenie 7-dniowego terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od pracownika (por. wyrok SN z 19 grudnia 1997 r. I PKN 444/97,OSNP 1998/21/632).

W przypadku zgłoszenia gotowości do podjęcia pracy we wskazanym terminie reaktywacja stosunku pracy następuje bez względu na to, czy pracownik może podjąć pracę ze względu na stan zdrowia. Jak wypowiedział się z SN w uzasadnieniu wyroku z 11 maja 2009 r. I PK 223/2008, M.P.Pr. 2010/1/41), należy odróżnić gotowość do niezwłocznego podjęcia pracy od gotowości jako prawa do wynagrodzenia wymienionej w art. 81 k.p. W tym drugim przypadku pracownik winien być gotów do wykonywania pracy, także ze względu na stan zdrowia, dla zachowania prawa do wynagrodzenia. W przypadku zgłoszenia gotowości do podjęcia pracy w celu reaktywacji stosunku pracy chodzi o oświadczenie o gotowości niezwłocznego podjęcia pracy. Niezwłoczności tej nie niweczy stan choroby uniemożliwiający stawienie się pracownika do pracy w terminie siedmiodniowym. W omawianym przypadku pracodawca nie może więc odmówić ponownego zatrudnienia pracownika.

Agnieszka Lechman-Filipiak, partner, DLA Piper Wiater