Kto ściga przestępstwa

Organy wyspecjalizowane w ściganiu przestępstw korupcyjnych to:

● Policja, która ma 14 wydziałów i trzy samodzielne sekcje na szczeblu wojewódzkim wyspecjalizowane w walce z korupcją.

● Centralne Biuro Antykorupcyjne, które powstało jako służba specjalna do przeciwdziałania korupcji w życiu publicznym i gospodarczym, w szczególności w instytucjach państwowych i samorządowych. Ma także za zadanie zwalczać działalność godzącą w interesy ekonomiczne państwa.

● Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, do jej zadań należy m.in. walka z przestępczością zorganizowaną i korupcją.

Korupcja w samorządzie

Najczęściej spotykanymi działaniami o charakterze korupcyjnym są:

● przekupstwo (łapownictwo),

● wykorzystywanie środków budżetowych i majątku publicznego do celów prywatnych lub osobistych korzyści,

● płatna protekcja,

● handel wpływami, np. poparcie w wyborach lub finansowanie partii politycznej w zamian za zdobycie wpływów,

● nieprawidłowości dotyczące zamówień publicznych, kontraktów, koncesji czy decyzji sądów,

● uchylanie się przed obowiązkiem celnym, podatkowym itp.,

● świadome, niezgodne z prawem dysponowanie środkami z budżetu państwa i majątkiem, który jest dobrem publicznym,

● faworyzowanie,

● nepotyzm, kumoterstwo.

Szczególna odpowiedzialność osób publicznych

Funkcjonariuszem publicznym jest:

● prezydent,

● poseł, senator, radny,

● poseł do Parlamentu Europejskiego,

● sędzia, ławnik, prokurator, funkcjonariusz finansowego organu postępowania przygotowawczego lub organu nadrzędnego nad finansowym organem postępowania przygotowawczego, notariusz, komornik, kurator sądowy, syndyk, nadzorca sądowy i zarządca, osoba orzekająca w organach dyscyplinarnych działających na podstawie ustawy,

● osoba będąca pracownikiem administracji rządowej, innego organu państwowego lub samorządu terytorialnego, chyba że pełni wyłącznie czynności usługowe, a także inna osoba w zakresie, w którym uprawniona jest do wydawania decyzji administracyjnych,

● osoba będąca pracownikiem organu kontroli państwowej lub organu kontroli samorządu terytorialnego, chyba że pełni wyłącznie czynności usługowe,

● osoba zajmująca kierownicze stanowisko w innej instytucji państwowej,

● funkcjonariusz organu powołanego do ochrony bezpieczeństwa publicznego albo funkcjonariusz Służby Więziennej,

● osoba pełniąca czynną służbę wojskową.

Podstawa prawna

Art. 228, 230 i 231 ustawy z 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz.U. nr 88, poz. 553 z późn. zm.).