Jeżeli pracodawca odwołał pracownika z urlopu zgodnie z przepisami, jest zobowiązany zwrócić mu, pozostające w bezpośrednim związku z tym odwołaniem, koszty. Pracodawca nie ma zatem obowiązku pokrywać wszystkich wydatków poniesionych przez pracownika na spędzenie urlopu.

Do kosztów pozostających w bezpośrednim związku z odwołaniem z urlopu zalicza się wydatki związane z zakwaterowaniem w części proporcjonalnej do okresu pobytu w hotelu, pensjonacie (również za granicą), faktycznie poniesione koszty podróży do miejsca spędzania urlopu i z powrotem, a jeśli pracownik powrócił z urlopu wraz z rodziną, również wydatki przypadające na członków rodziny. Koszty przejazdu czy zakwaterowania uwzględnia się jedynie w tej części, w jakiej pracownik nie uzyskał ewentualnego zwrotu z powodu rezygnacji z części wyjazdu.

Pracownikowi, który nie udokumentuje kosztów podróży do miejsca wypoczynku i z powrotem, należy je zwrócić zgodnie z obowiązującymi w zakładzie pracy przepisami o zwrocie kosztów podróży służbowych, bądź, - jeśli takie u danego pracodawcy nie obowiązują - przepisami w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju.

Jeśli pracownik już rozpoczął urlop, jednak jeszcze nie wyjechał do zaplanowanego miejsca wypoczynku, kosztami podlegającymi zwrotowi będą wydatki poniesione w związku z przygotowaniem wyjazdu, których pracownik nie będzie już w stanie odzyskać (np. niepodlegająca zwrotowi część opłaty za bilety lotnicze). Jednoznacznie przyjmuje się, iż koszty zakupu sprzętu turystycznego, odzieży sportowej, niezbędnych szczepionek czy badań lekarskich nie należą do wydatków pozostających w bezpośrednim związku z odwołaniem pracownika z urlopu. Do kosztów tych nie zalicza się także utraconych przez pracownika korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby do odwołania nie doszło (np. zarobki z tytułu pracy sezonowej).

W przypadku niezgodnego z prawem odwołania pracownika z urlopu pracodawca będzie ponosił odpowiedzialność na podstawie stosowanych odpowiednio przepisów kodeksu cywilnego, zatem także za utracone przez pracownika korzyści (art. 361 par. 2 i art. 471 k.c. w zw. z art. 300 k.p.). W razie sporu co do zasadności zwrotu poszczególnych kosztów, bądź ich wysokości, rozstrzygnięcie należeć będzie do sądu pracy. Żądanie zwrotu kosztów ulega przedawnieniu z upływem trzech lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.