Pracownik, który z powodu mobbingu rozwiązał umowę o pracę, może domagać się od pracodawcy odszkodowania, jeśli mobbing wywołał u niego rozstrój zdrowia – zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Ciężar udowodnienia faktycznych podstaw roszczenia spoczywa jednak na pracowniku. W jaki sposób może on udowodnić przed sądem pracy stosowany wobec siebie mobbing?
Mobbing to zachowanie dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi, polegające na uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu, które wywołuje u pracownika zaniżoną ocenę przydatności zawodowej bądź które powoduje (lub ma na celu) poniżenie lub ośmieszenie pracownika, izolowanie go lub wyeliminowanie z zespołu współpracowników (art. 943 par. 2 k.p.).
Jeśli mobbing wywołał u pracownika rozstrój zdrowia, może on domagać się od pracodawcy zadośćuczynienia pieniężnego za doznane krzywdy. Dochodzenie tego roszczenia jest niezależne od tego, czy powód pozostaje jeszcze w stosunku pracy z pozwanym, czy nie. Gdyby zaś z powodu stosowania mobbingu pracownik rozwiązał umowę o pracę, podając mobbing jako przyczynę, może domagać się od pracodawcy odszkodowania w wysokości nie niższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę.