Pani Anna do końca lutego 2020 r. prowadziła działalność gospodarczą i opłacała składkę do ZUS od podstawy wymiaru wynoszącej 60 proc. przeciętnego wynagrodzenia. Od początku marca pracuje w pewnej firmie, gdzie uzyskuje wynagrodzenie w wysokości minimalnego wynagrodzenia, a docelowo także – prowizje. Z powodu epidemii prowizji prawie nie ma, bo niższa jest także sprzedaż. Pani Anna zachorowała w sierpniu 2020 r. Jak obliczyć jej zasiłek chorobowy?
W takim przypadku podstawa wymiaru zasiłku będzie obliczana zgodnie z art. 36 ust. 2 o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (dalej: ustawa zasiłkowa). Zgodnie z ust. 1 tego artykułu podstawę wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego ubezpieczonemu będącemu pracownikiem stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Z ust. 2 wynika jednak zasada, że jeżeli niezdolność do pracy powstała przed upływem 12 miesięcy od zgłoszenia do ubezpieczeń, to podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie za pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia. Nie będzie miała znaczenia w tym przypadku podstawa wymiaru składek, które pani Anna opłacała, prowadząc działalność gospodarczą do końca lutego 2020 r.