Wprowadzenie obniżenia wymiaru czasu pracy wymaga w myśl specustawy o COVID-19 spełnienia przez pracodawcę pewnych warunków oraz zawarcia porozumienia ze stroną społeczną (związki zawodowe lub reprezentacja pracowników).

Zgodnie z art. 15g ust. 8 specustawy obniżenie wymiaru czasu pracy jest możliwe u pracodawcy, o którym mowa w art. 15g ust. 1. Odwołanie zatem sugeruje przedsiębiorcę, u którego nastąpił spadek obrotów gospodarczych. W takiej sytuacji należałoby zatem uznać, że obniżenie etatu jest możliwe tylko przy zidentyfikowaniu spadku obrotów gospodarczych w rozumieniu art. 15g ust. 9 specustawy. Jeżeli zatem pracodawca nie otrzymał dofinansowania, gdyż nie spełnił wymogu spadku obrotów gospodarczych, to może oznaczać także wadliwość wprowadzenia samego obniżenia wymiaru czasu pracy.

Reklama

Obecnie nie jest jasne, czy taki sam wymóg dotyczy samego wprowadzenia przestoju ekonomicznego. Wyrażane są poglądy, że jego wprowadzenie także wymaga zidentyfikowania spadku obrotów gospodarczych w takim samym zakresie, jak przy ubieganiu w przypadku wprowadzenia obniżonego wymiaru. Ustawa wprost wymaga zidentyfikowanego spadku obrotów dla samych przesłanek dofinansowania do wynagrodzenia za okresie przestoju.

W stosunku do wprowadzenia samego przestoju ekonomicznego nie ma jednak przepisu, który byłby odpowiednikiem art. 15g ust. 8 specustawy o COVID-19 dla obniżonego wymiaru czasu pracy.

Adrian Prusik – radca prawny, Kancelaria Prawa Pracy Wojewódka i Wspólnicy