Przesłanki obniżenia wymiaru czasu pracy określa art. 15g ust. 8 specustawy o COVID-19. Przepis zawiera odesłanie i stanowi, że „Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, może obniżyć wymiar czasu pracy”. Odesłanie do ust. 1 oznacza, że dotyczy to przedsiębiorcy „u którego wystąpił spadek obrotów gospodarczych w następstwie wystąpienia COVID-19”. Innymi słowy, z dosłownego brzmienia przepisów wynika, że wprowadzenie obniżonego wymiaru czasu pracy jest możliwe dopiero po wystąpieniu skutku w postaci spadku obrotów. Niestety to wielki mankament tej regulacji. Czyni tę instytucję bezużyteczną dla tych, którzy mają przesunięcie w czasie między produkcją/świadczeniem usług a momentem ich sprzedaży. Są bowiem przedsiębiorcy, którzy dzisiejsze ograniczenia produkcji odczują w sprzedaży dopiero za kilka miesięcy.

Dopiero po zidentyfikowaniu spadku obrotów gospodarczych, rozumianego jako spadek sprzedaży, przedsiębiorca będzie mógł się zwrócić o dofinansowanie, zakładając, że w tym okresie nadal będzie miał potrzebę korzystania z przestoju ekonomicznego lub obniżonego wymiaru czasu pracy. Należy także pamiętać, że art. 15g specustawy o COVID-19 obowiązuje przez 180 dni od wejścia w życie, tj. do 27 września 2020 r.

Rafał Sidorowicz, doradca podatkowy, menedżer, spółka doradztwa podatkowego MDDP