Wpłaty do pracowniczych planów kapitałowych (PPK) w części finansowanej przez pracodawcę stanowią przychód pracownika. Pracodawca ma więc obowiązek pobrania od tej kwoty zaliczki na poczet podatku dochodowego. Kiedy powinna być ona potrącona przy założeniu, że pracownik otrzymał wynagrodzenie za styczeń 10 lutego, a wpłata na PPK do instytucji finansowej nastąpiła 15 marca?
Dokonanie przez pracodawcę wpłaty do PPK w marcu oznacza, że pracownik uzyskał przychód w marcu. Zaliczka na podatek w odniesieniu do tej wpłaty powinna być zatem pobrana przez płatnika w marcu, od łącznych przychodów ze stosunku pracy.
Zarówno wpłaty podstawowe, jak i dodatkowe do PPK finansowane przez pracodawcę stanowią przychód ze stosunku pracy. Powstaje on jednak dopiero w momencie dokonania wpłaty tych środków do instytucji finansowej. Pracodawca nie może pobrać zaliczki przed powstaniem przychodu u pracownika. Oznacza to, że jeżeli wypłata lutego wynagrodzenia miesięcznego (10 marca) poprzedzi wpłatę do PPK (15 marca) i pracodawca nie będzie miał już z czego pobrać zaliczki na podatek w marcu (od 10 marca do końca miesiąca płatnik nie dokona żadnej wypłaty pieniężnej na rzecz pracownika), to jej nie pobierze. W takim przypadku przychód pracownika z tego tytułu pracodawca doliczy do przychodu ze stosunku pracy wykazywanego w informacji PIT-11 za rok, w którym pracownik otrzymał ten przychód. U pracownika może więc wystąpić konieczność dopłaty podatku przy rozliczeniu rocznym.