Przystąpienie pracownika do pracowniczego planu kapitałowego wiąże się z koniecznością odrębnego ustalenia dla niego kwoty wolnej od potrąceń. Czy podstawą obliczenia wpłat do PPK, które należy odliczyć od minimalnego wynagrodzenia za pracę, powinny być rzeczywiste zarobki pracownika czy minimalne wynagrodzenie za pracę?
Wpłaty do PPK należy naliczyć od minimalnego wynagrodzenia za pracę w faktycznie obowiązującej wartości procentowej. Kwotę wolną od potrąceń należy ustalać na podstawie art. 871 kodeksu pracy. Zgodnie z tym przepisem od wartości minimalnego wynagrodzenia ustalanego na podstawie odrębnych przepisów odlicza się składki na ubezpieczenia społeczne, zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz wpłaty dokonywane do pracowniczego planu kapitałowego, jeżeli pracownik nie zrezygnował z ich dokonywania.
Przepis ten – wskazując, że odliczeniu powinny podlegać wpłaty do PPK – nie precyzuje, czy odliczenie dotyczy wpłat finansowanych przez uczestnika w części dobrowolnej czy obowiązkowej. Jednak mając na względzie cel przedmiotowej regulacji, którym jest zapewnienie, aby wpłaty odprowadzane do PPK nie podlegały ograniczeniom w zakresie potrąceń z wynagrodzenia za pracę, zasadne, jest przyjęcie, że kwotę wolną od potrąceń należy ustalać po odliczeniu faktycznie obowiązującej wartości procentowej wpłat do PPK finansowanych przez pracownika zarówno w części obowiązkowej (wpłata podstawowa), jak i dobrowolnej (wpłata dodatkowa) liczonej od minimalnego wynagrodzenia za pracę.