statystyki

Jak rozliczyć zwrot nadpłaty z poprzedniego roku po ponownym przekroczeniu limitu 30-krotności

autor: Izabela Nowacka31.10.2019, 08:00; Aktualizacja: 31.10.2019, 11:23
kalkulator, podatki, księgowość, biznes, praca

Ustaloną kwotę nadpłaty (różnicę między składkami faktycznie zapłaconymi a wynikającymi z korekty dokumentów do ZUS) pracodawca musi zwrócić pracownikowi. Składki te zostały bowiem pobrane w nienależnej wysokości.źródło: ShutterStock

Z zawiadomienia ZUS, które wpłynęło do naszej firmy, wynika, że jeden z naszych pracowników w październiku 2018 r. przekroczył roczną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Składki za październik i listopad zostały naliczone od zawyżonej podstawy, przy czym wystąpiła jednocześnie niedopłata składki zdrowotnej. Za grudzień składki emerytalno-rentowe nie zostały opłacone. Jak rozliczyć powstałą nadpłatę składek społecznych i niedopłatę zdrowotnej? Jak to wpłynie na podatek dochodowy? Podstawa tego pracownika w 2018 r. to 13 500 zł miesięcznie, a od 1 stycznia 2019 r., po powierzeniu mu funkcji kierowniczej, 15 000 zł. Mamy zwrócić nadpłatę pracownikowi i dokonamy tego w październiku, przy czym z wyliczeń wynika, że w tym miesiącu też dojdzie do przekroczenia bieżącej rocznej podstawy wymiaru składki emerytalnej i rentowej.

odpowiedź

Roczna podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe osób będących m.in. pracownikami nie może być w danym roku kalendarzowym wyższa od kwoty odpowiadającej trzydziestokrotności prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok kalendarzowy, określonego w ustawie budżetowej (art. 19 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; dalej: ustawa systemowa).

Do osiągnięcia kwoty tego ograniczenia składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oblicza się i przekazuje do ZUS od podstawy wymiaru ustalonej – jako przychód z tytułu zatrudnienia w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast od nadwyżki ponad wskazany limit składki emerytalno-rentowe nie powinny być już przez płatnika naliczane i odprowadzane. Nie dotyczy to jednak pozostałych składek, czyli na ubezpieczenie chorobowe, wypadkowe, zdrowotne, Fundusz Pracy i FGŚP – te nadal powinny być opłacane, bez względu na wysokość podstawy wymiaru. Płatnik zaprzestaje opłacania składek z powodu osiągnięcia przez ubezpieczonego w danym roku kalendarzowym kwoty ograniczenia rocznej podstawy wymiaru składki, na podstawie:

1) informacji uzyskanej z ZUS, że kwota ograniczenia została osiągnięta,

2) własnej dokumentacji płacowej.

Informację o przekroczeniu rocznej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe płatnik zawiera w imiennym raporcie rozliczeniowym ZUS RCA. Sporządzając raport za pracownika, za którego nie opłaca się już składek emerytalnej i rentowych, w polu 02 bloku IIIB trzeba wpisać cyfrę 1, 2 lub 3 – w zależności, kto stwierdził przekroczenie (3 – gdy informacja pochodzi z ZUS, 2 – gdy przekazuje ją płatnik, a 1 – gdy powiadomił ubezpieczony, który ma kilku płatników).

Jeżeli pracodawca jest jedynym płatnikiem składek dla danego pracownika, to na podstawie własnej dokumentacji płacowej ma możliwość sprawdzania na bieżąco wysokości podstawy składek pod kątem limitu trzydziestokrotności. Inaczej sytuacja wygląda, gdy pracownik ma jeszcze inne miejsca pracy, z których osiąga oskładkowane przychody. Dla ustalenia ograniczenia rocznej podstawy wymiaru składek sumuje się bowiem wszystkie przychody pracownika – stanowiące bazę naliczania składek – uzyskane od każdego z płatników. Dlatego też w takiej sytuacji sam ubezpieczony ma obowiązek kontrolować, czy kwota ograniczenia została już osiągnięta. Jeśli tak, zawiadamia o tym wszystkich swoich płatników składek (art. 19 ust. 6 ustawy systemowej). Wówczas płatnicy ci, na podstawie złożonego przez pracownika oświadczenia, zaprzestają naliczania i przekazywania na konto ZUS składek emerytalnej i rentowej.

Opłacanie składek mimo przekroczenia rocznej podstawy wymiaru składek emerytalnej i rentowej oznacza powstanie nadpłaty na koncie tych składek i jednocześnie niedopłaty w składce zdrowotnej. Płatnik ma obowiązek skorygować dokumenty rozliczeniowe za miesiąc/miesiące, w których błędnie ustalił składki. Korekta polega na prawidłowym naliczeniu składek na poszczególne ryzyka ubezpieczeniowe. Składkę emerytalną i rentową należy naliczyć tylko od podstawy wymiaru, która nie powoduje przekroczenia rocznego limitu. Jednocześnie na nowo musi zostać obliczona kwota składki zdrowotnej, tj. od wyższej podstawy, bo ustalonej po pomniejszeniu o niższą wysokość składek społecznych.


Pozostało jeszcze 63% treści

Czytaj wszystkie artykuły na gazetaprawna.pl oraz w e-wydaniu DGP
Zapłać 97,90 zł Kup abonamentna miesiąc
Mam kod promocyjny
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Polecane