Niezaliczenie do podstawy wymiaru składek wartości danego świadczenia nie może nastąpić na podstawie dowolnego przepisu – uznał ZUS.
Sprawa dotyczy agencji zatrudnienia, która zajmuje się kierowaniem pracowników do wykonywania pracy tymczasowej na rzecz różnych firm. Na podstawie umowy zawartej z kontrahentem zagranicznym oddelegowani będą za każdy dzień pracy otrzymywać bony żywieniowe SODEXO, do zrealizowania we wskazanych punktach i sieciach handlowych. Bony te byłyby współfinansowane przez pracodawcę i pracownika. W konsekwencji z wynagrodzenia osoby zatrudnionej byłoby dokonywane potrącenie na podstawie jej pisemnej zgody.
Zapis o prawie do bonów żywieniowych zostałby ujęty w regulaminie wynagradzania spółki. Ich wartość będzie stanowić natomiast dla pracowników przychód ze stosunku pracy.
Reklama
Spółka miała jednak wątpliwości, czy wartość bonu rozumiana jako różnica między ceną jego nabycia przez pracodawcę a kwotą uiszczoną przez osobę zatrudnioną będzie zwolniona ze składek.
W ocenie spółki tak i to na podstawie par. 2 pkt 26 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz.U. z 1998 r. nr 161 poz. 1106). Ważne tylko, żeby odpowiedni zapis na ten temat znalazł się w zakładowych przepisach o wynagrodzeniu, świadczenie (bony żywieniowe) miało formę niepieniężną oraz było współfinansowane przez zatrudnionych.
W ocenie spółki wszystkie powyższe warunki zostały spełnione, więc różnica między ceną nabycia przez pracodawcę bonu a kwotą uiszczoną przez pracownika podlega zwolnieniu ze składek.
ZUS miał jednak inne zdanie na ten temat. O wyłączeniu określonego świadczenia z podstawy wymiaru składek decyduje jego charakter.
W przeciwnym wypadku dochodziłoby do sytuacji, gdy dowolne świadczenie podlegałoby wyłączeniu z podstawy wymiaru składek na podstawie dowolnego przepisu. Skoro zatem ustawodawca przewidział możliwość zwolnienia ze składek posiłków na podstawie par. 2 pkt 6 i pkt 11 rozporządzenia, brak jest podstawy, aby wartość posiłków (bonów) wyłączyć na podstawie par. 2 pkt 26, jak chce wnioskodawca. Przepisy rozporządzenia nie podlegają wykładni rozszerzającej i należy je interpretować ściśle.
Decyzja ZUS z 26 września 2019 r. (WPI/200000/43/803/2019)