Sprawa dotyczy spółki prowadzącej usługi księgowe. W ramach swojej działalności zatrudnia pracowników i zleceniobiorców. Firma cały czas się rozrasta, co z kolei stwarza problem z dostępnością miejsc parkingowych. Ze względu na to spółka zawarła umowę najmu dotyczącą kilkudziesięciu miejsc parkingowych z zarządcą budynku, w którym znajduje się jej siedziba.

Firma daje swoim pracownikom możliwość parkowania na tych miejscach po cenie niższej niż rynkowa. Pracownicy mogą korzystać z takiego udogodnienia na podstawie wewnętrznych przepisów o wynagradzaniu.

Spółka miała jednak wątpliwości, czy wartość dofinansowania (tj. różnica pomiędzy ceną nabycia usługi a ponoszoną przez pracownika odpłatnością) należy uwzględnić w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne.

ZUS uznał, że nie. Wskazał, że jeżeli świadczenie na rzecz pracownika wynikające z regulaminu wynagradzania przybiera postać zakupu po cenach niższych niż detaliczne artykułów, przedmiotów lub usług oraz nie stanowi ekwiwalentu w formie pieniężnej, to nie opłaca się od niego składek na ubezpieczenia społeczne.

Reklama

W praktyce oznacza to, że wyłączeniu z podstawy wymiaru będzie podlegała różnica pomiędzy ceną nabycia usługi a ponoszoną przez pracownika kwotą.

Decyzja ZUS z 20 marca 2019 r. DI/100000/43/229/2019