Oddajemy w Państwa ręce drugą, ostatnią część komentarza do najnowszych zmian w przepisach dotyczących zatrudniania cudzoziemców (tj. w ustawie o cudzoziemcach, które zostały wprowadzone ustawą z 24 listopada 2017 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw; Dz.U. z 2018 r. poz. 107). Podobnie jak w przypadku pierwszej części większość zmian weszła w życie już 12 lutego 2018 r., niektóre jednak zaczną obowiązywać dopiero 1 stycznia 2019 r.
Pierwsza część komentarza dotyczyła przede wszystkim nowych zezwoleń, które stanowią implementację dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/66/UE z 15 maja 2014 r. w sprawie warunków wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa (Dz. Urz. UE L 157 z 27.05.2014, str. 1). Druga część dotyczy zaś nowelizacji dotychczasowych postępowań i zezwoleń legalizujących pobyt cudzoziemców w Polsce. Zmiany objęły również przepisy dotyczące wydalania cudzoziemców przebywających na terytorium Polski nielegalnie. Część zmian stanowi konsekwencję wyroków wydanych przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach migracyjnych, a inne przepisy zostały zmienione w celu ujednolicenia pojęć stosowanych w ustawie oraz wyeliminowania nieścisłości językowych prowadzących do problemów interpretacyjnych.
Ustawodawca wprowadził również udogodnienia w ramach samej procedury uzyskiwania zezwoleń, m.in. w zakresie pobierania odcisków linii papilarnych cudzoziemców oraz określania terminów stawiennictwa cudzoziemców w urzędzie w sytuacji, gdy nie składali oni wniosków osobiście. Doprecyzowane zostały też kwestie dotyczące legalizacji pobytu nieletnich.