Dzisiaj przedstawiamy szóstą część komentarza do ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 963 ze zm.; dalej: ustawa).
Artykuły 58–65 ustawy regulują zasady gospodarowania środkami zgromadzonymi w Funduszu Rezerwy Demograficznej. W przeciwieństwie do Funduszu Ubezpieczeń Społecznych FRD przeznaczony jest jedynie na wypłatę świadczeń z ubezpieczenia emerytalnego. Posiada osobowość prawną, ma więc zdolność do bycia podmiotem praw oraz obowiązków w stosunkach cywilnoprawnych oraz zdolność dokonywania we własnym imieniu czynności prawnych. Działa przez swój organ, którym jest ZUS, który zarządza jego środkami.
Celem utworzenia FRD miało być gromadzenie środków pieniężnych na wypłatę emerytur, gdy budżet nie będzie w stanie ich pokryć. Miał on zatem zagwarantować stabilność i płynność finansową systemu emerytalnego i uzupełnienie niedoborów wynikających z przyczyn demograficznych. Mimo że w założeniu środki z tego funduszu miały być wykorzystane dopiero wtedy, gdy liczba pobierających świadczenia emerytalne przewyższy liczbę pracujących i opłacających składki na ubezpieczenia, to jednak w praktyce zdarzało się, iż środki z FRD były przesuwane do FUS na wypłatę bieżących emerytur.