Minimalna stawka ma zastosowanie również w stosunku do umów zawartych z samozatrudnionymi. Samozatrudnieni to osoby fizyczne, które zarejestrowały działalność gospodarczą, samodzielnie opłacają za siebie składki i podatki, ale nie zatrudniają żadnych pracowników ani podwykonawców. Przyjmują zlecenia lub świadczą usługi samodzielnie, często dla jednego, konkretnego kontrahenta
Od początku roku firmy korzystające z usług osób samozatrudnionych muszą – co do zasady – płacić im co najmniej minimalna stawkę godzinową, ale też dokumentować czas pracy i przechowywać tę dokumentację. Nie ma przy tym znaczenia przedmiot umowy, a jedynie jej forma (umowa-zlecenie lub o świadczenie usług). Zasady te nie dotyczą umów o dzieło. Tu nadal opłacany jest efekt prac, a kwestie wynagrodzenia strony mogą kształtować dowolnie.
Istotnym wyjątkiem od tej zasady jest stosowanie wyłącznie wynagrodzenia prowizyjnego. Jeżeli samozatrudniony zawiera z przedsiębiorcą umowę-zlecenie lub umowę o świadczenie usług, wykonuje ją samodzielnie i sam decyduje o miejscu i czasie pracy, a przy tym formą zapłaty jest prowizja, której wysokość zależy od wypracowanych efektów (liczby lub wartości zawartych umów, sprzedaży lub obrotu, liczby wykonanych usług itp.), czasu pracy dokumentować nie trzeba, nie ma też zastosowania stawka godzinowa.