ŁUKASZ GUZA

Nowa ustawa o finansach publicznych zmieni zasady funkcjonowania Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Nie będzie funduszem celowym i straci osobowość prawną. W jaki sposób będzie więc działał?

JAROSŁAW DUDA*

Z ustawy wynika, że od 2012 roku PFRON ma funkcjonować jako jednostka budżetowa. W mojej opinii Fundusz powinien całkowicie zmienić formułę funkcjonowania. Chciałbym, aby PFRON został agencją wykonawczą, powiązaną z Ministerstwem Finansów, ale pozostającą jednocześnie pod kontrolą społeczną. Chcemy, aby to np. pracodawcy i organizacje pozarządowe określały priorytety działalności takiej agencji i współuczestniczyły w kształtowaniu jej budżetu. Wprowadzenie takich rozwiązań wymaga nowelizacji ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Chcemy, aby weszła ona w życie w 2011 roku.

Czyli nie będzie przerwy, w trakcie której PFRON nie będzie posiadał osobowości prawnej, bo nie będzie ani funduszem celowym, ani agencją wykonawczą?

Nie. Taka zmiana musi zostać przeprowadzona płynnie. Gdyby powstała taka przerwa, musielibyśmy tworzyć tymczasowe struktury funduszu, co jest niepotrzebne i kosztowne.

Jeżeli po wykonaniu planu finansowego agencja będzie miała nadwyżkę, to trzeba będzie ją przekazywać do budżetu. Istnieje więc możliwość, że nie wszystkie środki PFRON będą wydawane na rehabilitację.

Jest taka obawa. Nowa ustawa powinna więc umożliwić pozostawienie takich pieniędzy na rachunku agencji. Poza tym nie chciałbym, aby co roku Fundusz miał dużą nadwyżkę, bo to by oznaczało, że nie wydaje wszystkich środków na rehabilitację. Nowe przepisy mogą więc zmotywować PFRON do wydatkowania pieniędzy.

Agencja ma podlegać Ministerstwu Finansów, ale w praktyce będzie związana z instytucją pełnomocnika rządu ds. osób niepełnosprawnych. Komu będzie on podlegał – tak jak obecnie ministrowi pracy czy bezpośrednio premierowi?

Będziemy prowadzić w tej sprawie konsultacje wewnątrzkoalicyjne. Moim zdaniem instytucja pełnomocnika powinna być usytuowana w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Podobne stanowisko w tej sprawie przedstawia środowisko osób niepełnosprawnych. Tylko dzięki takiemu rozwiązaniu będziemy mieć pewność, że pełnomocnik może podejmować wszelkie działania na rzecz rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych i współpracować w tej sprawie z wszystkimi resortami. Przecież problemy, z którymi na co dzień spotykają się niepełnosprawni, nie dotyczą tylko pracy czy polityki społecznej, edukacji czy zdrowia.