Warunkiem nabycia prawa do odprawy rentowej jest rozwiązanie stosunku pracy w związku z przejściem na świadczenie. W praktyce możliwa jest sytuacja, w której pracownik otrzyma rentę, pozostając jednocześnie w dwóch stosunkach pracy. Będzie tak m.in. w przypadku korzystania przez pracownika u dotychczasowego pracodawcy z prawa do urlopu bezpłatnego w celu wykonywania pracy u innego pracodawcy (art. 1741 k.p.).

Natomiast prawo do odprawy pieniężnej dla zatrudnionego, którego stosunek pracy ustał w związku z przejściem na rentę, reguluje art. 921 k.p. Przepis ten zawiera zastrzeżenie, iż pracownik, który już raz otrzymał odprawę, nie może ponownie nabyć do niej prawa. Może być jednak uprawniony do więcej niż jednej odprawy rentowej w sytuacji, w której był zatrudniony u dwóch (lub więcej) pracodawców i ustanie każdego ze stosunków pracy, spowodowane tym samym zdarzeniem (przejście na rentę), nastąpiło w tym samym terminie.

Odmiennie należy natomiast ocenić przypadek, gdy pracownik przechodzi na rentę, będąc zatrudnionym jednocześnie u dwóch pracodawców i korzystając u jednego z nich z urlopu bezpłatnego na wykonywanie pracy u drugiego. Podwładny nabywa wtedy prawo do odprawy rentowej tylko u jednego, wybranego przez siebie pracodawcy (por. wyrok SN z 5 stycznia 2011 r., III PK 17/10, OSNP 2010/5-6/60).

Zdaniem Sądu Najwyższego przyznanie dwóch odpraw rentowych pracownikowi, który wykonywał obowiązki u jednego pracodawcy w zastępstwie pracy świadczonej u drugiego, byłoby sprzeczne z funkcją i celem tego świadczenia. Stanowiłoby też naruszenie zasady równego traktowania (art. 183a i nast. k.p.), gdyż w następstwie utraty przez pracownika prawa do jednego wynagrodzenia uzyskałby on prawo do dwóch odpraw rentowych. Inni zatrudnieni wykonujący (faktycznie tak samo jak on) pracę na rzecz jednego pracodawcy otrzymaliby tylko jedną odprawę.