Jeżeli wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony następuje z przyczyn niedotyczących pracownika, stosownie do art. 361 par 1 k.p. pracodawca może, w celu wcześniejszego rozwiązania umowy o pracę, skrócić trzymiesięczny okres wypowiedzenia, najwyżej jednak do 1 miesiąca. W takim przypadku pracownikowi przysługuje odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za pozostałą część okresu wypowiedzenia. Zgodnie z rozporządzeniem ministra pracy i polityki socjalnej z 29 maja 1996 r. (Dz.U. nr 62, poz. 289 z późn. zm.), które dotyczy m.in. podstawy obliczania należności przewidzianych w kodeksie pracy, w celu obliczenia powyższego odszkodowania stosuje się zasady obowiązujące przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop. Zasady te są z kolei określone w rozporządzeniu ministra pracy i polityki socjalnej z 8 stycznia 1997 r. (Dz.U. nr 2, poz. 14, z późn. zm.). W omawianym przypadku podstawę obliczenia odszkodowania będzie stanowiło wynagrodzenie zasadnicze określone stawką miesięczną oraz przeciętna premia roczna za okres 12 miesięcy poprzedzających miesiąc rozwiązania umowy. Należy przy tym mieć na uwadze, że premia uznaniowa, która nie ma charakteru roszczeniowego, nie stanowi składnika wynagrodzenia i nie jest uwzględniona w wysokości odszkodowania z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia (por. wyrok SN z 20 lipca 2000 r., I PKN 17/00).

Zakładając, że odprawa przysługuje pracownikowi stosownie do ustawy z 13 marca 2003 roku o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz.U. nr 90, poz. 844 z późn. zm.) – czyli pracodawca zatrudnia co najmniej 20 pracowników – wysokość odprawy zależy od długości zatrudnienia u tego pracodawcy. Co do zasady, okres, za który przysługuje odszkodowanie, należy wliczyć do zatrudnienia u tego pracodawcy stosownie do art. 361 par. 2 k.p. W konsekwencji pracownikowi będzie przysługiwała odprawa w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia ze względu na staż pracy przekraczający 8 lat.