Liczba i długość przerw na karmienie uzależnione jest od czasu zatrudnienia pracownicy oraz liczby dzieci, które karmi. Pracownicom, które pracują co najmniej 4 godziny dziennie, przysługuje jedna 30-minutowa przerwa, a tym, które pracują co najmniej 6 godzin – dwie. Jeżeli pracownica karmi więcej niż jedno dziecko, każda przerwa na karmienie zostaje przedłużona do 45 minut.

Na wniosek pracownicy przerwy na karmienie mogą być też udzielane łącznie. W takiej sytuacji karmiąca pracownica może zaczynać później lub wcześniej kończyć pracę, a skrócenie czasu pracy odpowiada długości przysługujących jej przerw i nie przekłada się na obniżenie jej wynagrodzenia.

Przerwy na karmienie udzielane są na wniosek pracownicy, na podstawie jej oświadczenia, iż karmi dziecko piersią. Kodeks pracy nie określa maksymalnego okresu korzystania przez pracownicę z tego uprawnienia ani nie uzależnia go od wieku dziecka. Należy zatem przyjąć, że pracownica może wykorzystywać przerwy na karmienie tak długo, jak rzeczywiście karmi dziecko piersią.

Art. 187 k.p. nie nakłada na pracownicę ubiegającą się o przyznanie jej przerw na karmienie obowiązku przedłożenia pracodawcy stosownego zaświadczenia lekarskiego (tak jak ma to miejsce w przypadku pracownic będących w okresie ciąży, o których mowa w art. 185 k.p.). W razie wątpliwości, czy pracownica rzeczywiście karmi dziecko, pracodawca ma jednak prawo zażądać aktualnego zaświadczenia lekarskiego, które udokumentuje ten fakt. Aby uniknąć zarzutów o brak równego traktowania, pracodawca może wprowadzić do regulaminu pracy postanowienie dotyczące wszystkich pracownic, stanowiące np., że matki karmiące piersią dzieci do 12. miesiąca życia korzystają z przerw na karmienie po złożeniu wniosku i oświadczenia, a te, których dzieci są starsze, raz na kwartał przedstawiają pracodawcy zaświadczenie od lekarza stwierdzającego, że karmią piersią.