Przyznanie członkom zarządu jakichkolwiek świadczeń wyłącznie i bezpośrednio na podstawie regulaminu wynagradzania jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 24126 i art. 772 par. 2 k.p. regulamin wynagradzania i układ zbiorowy pracy nie mogą określać warunków wynagradzania pracowników zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem pracy oraz osób zarządzających zakładem pracy na innej podstawie niż stosunek pracy.

Taka regulacja ma na celu ochronę spółki, aby zarząd, który ma prawo ustalać warunki regulaminu wynagradzania, nie przyznawał w nim sam sobie pensji. W spółkach kapitałowych umowy o pracę z zarządem regulujące też warunki wynagradzania zawierane są albo na podstawie uchwały rady nadzorczej, albo za pośrednictwem pełnomocnika powołanego przez zgromadzenie wspólników. Jeden członek zarządu nie może drugiemu przyznać wynagrodzenia lub premii, bo nie ma ku temu podstawy prawnej. Dopuszczalne jest natomiast objęcie członków zarządu postanowieniami regulaminu wynagradzania przez wprowadzenie odpowiednich zapisów do ich umów o pracę. Można to zrobić na kilka sposobów. W umowie o pracę bezpośrednio wpisać świadczenia, które mają przysługiwać członkowi zarządu. Można również to zrobić poprzez zwykłe odniesienie się w umowie o pracę do zapisów regulaminu, np. „Pracownik ma prawo do świadczeń wynikających z rozdziału X regulaminu wynagradzania”. Ze względu na te zasady reprezentacji przy zawieraniu umów z członkami zarządu nie istnieje ryzyko nadużyć w razie przyznania członkom zarządu świadczeń z regulaminu wynagradzania poprzez zawarcie tych praw w umowie o pracę.

Potwierdza to wyrok Sądu Najwyższego z 24 lipca 2009 r. I PK 49/09, OSNP 2011/5 – 6/78).