Uznanie danej transakcji lub zdarzenia za przejście zakładu pracy lub jego części ma daleko idące skutki, w takiej sytuacji nowy pracodawca staje się bowiem z mocy prawa stroną dotychczasowych umów o pracę zawartych przez jego poprzednika.

Analizując zakres zastosowania art. 231 k.p., należy stwierdzić, iż ocena, czy doszło do przejścia zakładu pracy, może być szczególnie trudna w sytuacji relacji gospodarczych w układzie trzech podmiotów gospodarczych.

W świetle orzecznictwa Sądu Najwyższego należy uznać, iż przejście pracowników w trybie art. 231 k.p. będzie miało zastosowanie, jeśli spółka C w tego typu sytuacji przejmie od spółki B nie tylko zadania, ale również istotne składniki majątkowe związane z wykonywaniem usług na rzecz podmiotu A.

W wyroku z 4 lutego 2010 r. (III PK 49/09, niepublik.) Sąd Najwyższy stwierdził, iż przejście zakładu pracy ze skutkiem określonym w art. 231 k.p. następuje także, gdy nowy pracodawca przejmuje zadania i składniki majątkowe zakładu dotychczasowego pracodawcy na podstawie umowy z podmiotem trzecim, do którego należało dysponowanie tymi zadaniami i składnikami. Sąd uznał że przepis art. 231 k.p. ma zastosowanie w razie zmiany przez przedsiębiorcę wykonawcy usługi, jeżeli nowy wykonawca przejmuje istotne składniki mienia związane z wykonywaniem tej usługi przez jego poprzednika.

Sąd Najwyższy, powołując się przede wszystkim na orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, podkreślił, iż w tego typu sytuacjach przede wszystkim dwa czynniki, tj. zakres zadań i składniki majątkowe służące ich wykonaniu, determinują ocenę, czy doszło do przejścia zakładu pracy lub jego części na podmiot dokonujący przejęcia.