Jeśli chodzi o skutki powstania niezdolności do pracy w okresie korzystania przez pracownika z urlopu wypoczynkowego, to przepisy prawa pracy regulują taką sytuację wprost. Zgodnie bowiem z art. 166 k.p., części urlopu wypoczynkowego niewykorzystanego z powodu czasowej niezdolności do pracy spowodowanej chorobą pracodawca zobowiązany jest udzielić pracownikowi w terminie późniejszym.

Brak jest natomiast przepisu, który regulowałby wprost sytuację odwrotną, tzn. taką, w której pracownikowi udzielany jest urlop wypoczynkowy w okresie choroby.

Z brzmienia art. 165 k.p. można wnioskować, że niezdolność do pracy z powodu choroby stanowi przeszkodę w rozpoczęciu urlopu. Tak tylko logicznie można bowiem wytłumaczyć zobowiązanie pracodawcy wynikające z art. 166 k.p. o przesunięciu niewykorzystanego urlopu na termin późniejszy. Należy zatem stwierdzić, że całokształt regulacji prawnych dotyczących urlopów wypoczynkowych uzasadnia twierdzenie, że udzielenie pracownikowi urlopu wypoczynkowego w okresie niezdolności do pracy spowodowanej chorobą, nawet na jego wniosek, jest niedopuszczalne.

Stanowisko takie podziela również SN, który w wyroku z 10 listopada 1999 r. (I PKN 350/99) stwierdził, że pracodawca nie może skutecznie udzielić urlopu wypoczynkowego pracownikowi niezdolnemu do pracy nawet wówczas, gdy pracownik wyraził na to zgodę. Podobne stanowisko zawarte zostało w wyroku z 28 października 2009 r. (II PK 123/09): udzielenie urlopu, także na żądanie (art. 1672 k.p.), choremu pracownikowi jest niezgodne z prawem.