Pracownik tymczasowy jest zatrudniany przez agencję pracy tymczasowej i wypożyczany do pracodawcy użytkownika. Pracodawca użytkownik z łatwością może takich pracowników wymieniać na nowych, często nawet bez podawania powodu, a agencja powinna dostarczyć nowego pracownika tymczasowego. Dlatego zatrudnianie pracowników tymczasowych jest dla niektórych przedsiębiorców atrakcyjne.

Należy jednak pamiętać, że przedsiębiorcy nie mogą zatrudnić pracownika tymczasowego, jeśli wcześniej na tym samym stanowisku był zatrudniony ich własny pracownik i zwolnili go z powodów niedotyczących pracownika (np. z przyczyn organizacyjnych). Można dokonać zastępstwa na tym samym stanowisku dopiero po upływie 3 miesięcy od zwolnienia własnego pracownika.

Jeśli pracownik jest zwolniony z jego własnej winy, np. z powodu niewykonania poleceń albo z powodu utraty zaufania, wówczas można od razu na jego miejsce zatrudnić pracownika tymczasowego. Należy jednak pamiętać o tym, że pracownicy tymczasowi powinni być zatrudniani do prac sezonowych, dorywczych lub okresowych. Przykładowo, jeśli spółka otrzyma zwiększoną liczbę zleceń lub będzie realizować jeden większy projekt, to na takie potrzeby może zatrudnić pracownika tymczasowego. Pracownicy tymczasowi mogą być też zatrudniani na miejsce nieobecnego pracownika. Warto pamiętać, że zasadniczo pracownik tymczasowy może pracować u tego samego pracodawcy 18 miesięcy w okresie 3 lat. Później musi zrobić 3-letnią przerwę, zanim powróci do tego samego pracodawcy. Nie ma oczywiście przeszkód, aby pracodawca użytkownik zatrudnił go bezpośrednio, np. po upływie 18 miesięcy, gdy pracownik pracował jako tymczasowy. Praktyka rynkowa odbiega od przepisów i często pracodawcy zatrudniają pracowników tymczasowych do prac stałych, a nie tylko okazjonalnych, albo przekraczają limit 18 miesięcy. Takie działanie grozi tym, że pracownik tymczasowy będzie mógł ustalić, że został zatrudniony poza reżimem ustawy. Wobec tego może próbować ustalić istnienie stosunku pracy z pracodawcą użytkownikiem.