Pracownicy przejęci przez nowego pracodawcę w trybie art. 231 k.p. objęci są ochroną przed niekorzystną zmianą warunków zatrudnienia wynikających z układu zbiorowego pracy przez okres jednego roku od dnia przejścia zakładu lub jego części na nowego pracodawcę. W tym okresie sytuację prawną przejętych pracowników kształtują postanowienia układu zbiorowego pracy, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej (art. 2418 par. 1 k.p.).

Po upływie okresu stosowania dotychczasowego układu postanowienia tego aktu prawnego w części niekształtującej treści stosunków pracy przestają obowiązywać pracodawcę, natomiast te, które tę treść kształtują, stają się elementem indywidualnych stosunków pracy (SN z 11 marca 2010 r. I PK 191/09, OSNP 2011 nr 17 – 18, poz. 228).

Przepis art. 2418 par. 2 k.p. określa w sposób wyraźny końcowy moment obowiązywania warunków umowy o pracę lub innych aktów stanowiących podstawę nawiązania stosunku pracy wynikających z dotychczasowego układu. Z jego treści nie wynika natomiast wprost, kiedy nowy pracodawca może dokonać wypowiedzenia tych warunków. Ze względu na okres ochronny staje się to możliwe po roku od przejęcia pracowników. Dopuszczalne jest również dokonanie wypowiedzenia zmieniającego przed upływem rocznego okresu stosowania dotychczasowego układu zbiorowego, jeżeli wywoła ono skutek po upływie roku od daty transferu (SN z 8 lutego 2005 r., I PZP 9/04, OSNP 2005, nr 21, poz. 962).

Jak zauważył Sąd Najwyższy w wyżej przytaczanym orzeczeniu, obowiązek ograniczonego stosowania przez nowego pracodawcę dotychczasowego układu wyraża nie tylko ideę ochrony pracownika, ale ma na względzie również ochronę nowego pracodawcy, niebędącego stroną ani uczestnikiem dotychczasowego układu.