Na ustalenie długości okresu wypowiedzenia umowy o pracę na czas nieokreślony wpływ ma tzw. zakładowy staż pracy, a więc okres zatrudnienia u tego pracodawcy, który wręcza wypowiedzenie. Wyjątkowo do stażu pracy warunkującego okres wypowiedzenia wlicza się zatrudnienie u innego pracodawcy w przypadkach określonych w art. 36 par. 11 k.p., a więc takich, gdy zmiana pracodawcy nastąpiła na zasadach określonych w art. 231 k.p., a także w innych przypadkach, gdy z mocy odrębnych przepisów nowy pracodawca jest następcą prawnym w stosunkach pracy nawiązanych przez pracodawcę poprzednio zatrudniającego pracownika. Sformułowanie okres zatrudnienia u danego pracodawcy może być rozumiane dwojako, albo jako odnoszące się do jednego (ostatniego) zatrudnienia u danego pracodawcy, albo jako obejmujące sumę okresów zatrudnienia u tego pracodawcy, przedzielonych okresami przerwy.

Wykładni tego pojęcia dokonał Sąd Najwyższy, przyjmując, iż przy ustalaniu okresu wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony należy uwzględnić wszystkie okresy zatrudnienia u danego pracodawcy. Oznacza to, iż okres zatrudnienia, o którym mówi przepis, to nie tylko ostatnie zatrudnienie, poprzedzające wypowiedzenie umowy, ale również wszystkie poprzednie okresy zatrudnienia u pracodawcy, który dokonuje wypowiedzenia. Jeśli zatem pracownik zatrudniony był u tego samego pracodawcy na podstawie kilku umów o pracę, pomiędzy którymi wystąpiły przerwy, przy ustalaniu okresu wypowiedzenia ostatniej umowy zawartej na czas nieokreślony, sumowaniu podlegają okresy trwania wszystkich umów o pracę (por. uchwała SN z 15 stycznia 2003 r., III PZP 20/02, Biul. SN 2003/1/ 21). Kumulacji tej podlegają okresy zatrudnienia niezależnie od tego, na jakiej podstawie powstał stosunek pracy. Przy obliczaniu okresu zatrudnienia pracownika należy też wziąć pod uwagę okres wypowiedzenia umowy o pracę. Pracodawca powinien zatem dokonać symulacji, jaki staż pracy będzie miał pracownik w dniu ustania stosunku pracy przy zastosowaniu okresu wypowiedzenia.

not. MJ