Zgodnie z art. 11 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy (ustawa) w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa pracy lub przepisów dotyczących legalności zatrudnienia właściwe organy Państwowej Inspekcji Pracy są uprawnione do wydania decyzji. Treścią decyzji są nakazy i zakazy. Decyzja może przewidywać m.in.: nakaz usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym terminie, nakaz wstrzymania prac lub działalności, a nawet nakaz zaprzestania prowadzenia działalności lub działalności określonego rodzaju. Powstaje pytanie, czy od wydanej przez inspektora pracy decyzji pracodawca może się odwołać.

Zgodnie z art. 34 ustawy od decyzji inspektora pracy wydanej w formie pisemnej lub stanowiącej wpis do dziennika budowy, podmiotowi kontrolowanemu przysługuje odwołanie do okręgowego inspektora pracy. Ustawa nie precyzuje szczegółowo, w jakiej formie powinno być wniesione odwołanie, jak również, jaką treść zawierać. Należy stosować tu właściwe przepisy kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.). Zgodnie z k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję i nie musi zawierać jakiegoś szczególnego uzasadnienia. Wystarczy, by z treści odwołania wynikało, że pracodawca nie jest zadowolony z decyzji. Co ważne odwołanie wnosi się w terminie 7 dni od daty otrzymania decyzji. Termin ten jest krótszy niż 14 dni przewidziane na odwołanie w k.p.a. na zasadach ogólnych. Pewne kontrowersje budzi możliwość wzruszenia tzw. ustnych decyzji. Decyzję ustną, w myśl art. 34 ust. 4 ustawy, wydaje się w celu usunięcia ujawnionych w toku kontroli uchybień w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, jeżeli mogą być one usunięte podczas trwania kontroli. W odniesieniu do decyzji ustnej inspektora pracy brak jest wprost w ustawie wskazania, że możliwe jest odwołanie. W piśmiennictwie przyjmuje się, że jeżeli strona kwestionuje decyzję ustną i nie wyraża na nią zgody, to decyzja musi przybrać formę pisemną, co oznacza otwarcie drogi odwoławczej od tej decyzji.