Do końca 2010 roku każde święto przypadające w okresie rozliczeniowym w innym dniu niż niedziela obniżało wymiar czasu pracy o 8 godzin. Oznaczało to, że jeżeli pracownik wykonywał pracę od poniedziałku do piątku, to za święto przypadające w tych dniach pracodawca obniżał wymiar o 8 godzin. Także jeżeli święto przypadało w sobotę, to – nawet jeżeli pracownik pracował od poniedziałku do piątku – pracodawca musiał zmniejszyć jego wymiar czasu pracy, czyli w praktyce dać mu jeden dodatkowy dzień wolny.

Obecnie za święto przypadające w dniu wolnym od pracy wynikającym z rozkładu czasu pracy w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy pracodawca nie obniża wymiaru czasu pracy pracownika. Pracodawca ma obowiązek obniżenia wymiaru czasu pracy tylko za te święta, które przypadają w dniach, w których zgodnie z rozkładem lub harmonogramem pracownik wykonywałby pracę. W powyższym przykładzie pracodawca jest zatem zobowiązany do obniżenia wymiaru czasu pracy pracownika jedynie za święto przypadające od poniedziałku do piątku. Święto przypadające w sobotę nie uprawnia już pracownika do dnia wolnego.

Obniżenie wymiaru czasu pracy jest zatem uzależnione nie tylko od dnia, w którym wypadnie święto, ale także od ustalonego przez pracodawcę harmonogramu czasu pracy. W konsekwencji pracownicy zatrudnieni w jednym zakładzie pracy mogą mieć w danym okresie rozliczeniowym różny wymiar czasu pracy. Dotyczyć to będzie firm, w których pracownicy pracują w różnych dniach, np. część pracuje od poniedziałku do piątku, a pozostali od wtorku do soboty. Jeżeli święto przypadnie w sobotę, pracodawca obniży wymiar czasu pracy tylko tej drugiej grupie. W konsekwencji konieczne jest ustalanie dla takich pracowników indywidualnie ich wymiaru czasu pracy w danym okresie rozliczeniowym w celu obliczenia niektórych składników wynagrodzenia, np. ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy czy dodatku za pracę w nocy.