Zanim pacjent wyjedzie do sanatorium, musi zebrać aktualne wyniki podstawowych badań, które potwierdzą konieczność takiego leczenia.

Osoby dorosłe muszą wykonań podstawowe badania krwi, moczu, zdjęcie klatki piersiowej, EKG. W przypadku dzieci niezbędne jest wcześniejsze wykonanie badania OB, morfologii, moczu oraz badanie kału na obecność pasożytów.

Na badania pacjent musi uzyskać skierowanie np. od lekarza rodzinnego. W takim przypadku nie poniesie ich kosztów.

Niezbędne skierowanie

Skierowanie na leczenie uzdrowiskowe wystawia lekarz ubezpieczenia zdrowotnego – taki, który ma podpisaną umowę z NFZ na świadczenie swoich usług w danym roku lub pracuje w placówce, która ma taką umowę.

Wystawiając skierowanie na leczenie uzdrowiskowe, lekarz kieruje się stanem zdrowia pacjenta (musi on być samodzielny), a także wskazaniami uzasadniającymi odbycie tego rodzaju kuracji.

Do skierowania trzeba dołączyć wyniki wcześniej wykonanych badań oraz zaświadczenie potwierdzające rozpoznanie zasadnicze będące podstawą wystawienia skierowania. Następnie musi ono być przekazane do właściwego dla pacjenta oddziału NFZ.

Może to zrobić lekarz kierujący albo sam zainteresowany. W oddziale NFZ skierowanie jest rejestrowane w systemie informatycznym, otrzymuje kolejny numer, a następnie jest rozpatrywane pod względem celowości.

Skierowanie musi być zaakceptowane przez fundusz. Powinno być rozpatrzone nie później niż 30 dni od daty wpłynięcia dokumentu do oddziału funduszu. Jedynie w uzasadnionych przypadkach (np. w celu uzupełnienia dokumentacji) termin ten może być przedłużony o kolejne 14 dni.

To jest tylko część artykułu, zobacz pełną treść w e-wydaniu Dziennika Gazety Prawnej: Jak wyjechać do uzdrowiska z NFZ.
W pełnej wersji artykułu:
- Wskazania lekarza nie są wiążące dla Narodowego Funduszu Zdrowia
- Pobyt w uzdrowisku w okresie wiosenno-letnim jest droższy
- Leczenie w uzdrowisku i szpitalu uzdrowiskowym się różni