Wynagrodzenie jest jednym z istotnych elementów umowy o pracę, a zmiana warunków pracy lub płacy, zgodnie z art. 42 k.p., wymaga dokonania wypowiedzenia zmieniającego. Powyższe, biorąc pod uwagę coroczną zmianę wysokości wynagrodzenia minimalnego, na podstawie przepisów ustawy z 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (dalej ustawa) mogłoby oznaczać konieczność cyklicznego dokonywania wypowiedzenia zmieniającego umów o pracę z osobami osiągającymi najniższe wynagrodzenie.

Niedogodności tej pozwala uniknąć art. 18 k.p., zgodnie z którym postanowienia umów o pracę nie mogą być mniej korzystne dla pracowników niż przepisy prawa pracy. Prawodawca przewidział automatyzm, który z jednej strony zapewnia ochronę pracownikom, a z drugiej, de facto, ułatwia relacje pracodawca – spracownik. Kodeks pracy przewiduje bowiem mechanizm, zgodnie z którym postanowienia umów o pracę mniej korzystne dla pracownika niż przepisy prawa pracy są nieważne, a w ich miejsce stosuje się odpowiednie przepisy prawa pracy. Oznacza to, że w sytuacji, gdy wynagrodzenie pracownika jest określone na minimalnym poziomie, zmiana wysokości minimalnego wynagrodzenia w sposób określony Ustawą powoduje automatyczną zmianę treści stosunku pracy, a wypowiedzenie zmieniające nie jest wymagane. Postanowienia umowy o pracę dotyczące wynagrodzenia zostają bowiem „zastąpione” przepisami Ustawy.

Pamiętać przy tym należy, że część stosunku pracy określona postanowieniami umowy ulega automatycznej zmianie tylko przez przepisy korzystniejsze dla pracownika. Modyfikacja postanowień umowy na niekorzyść pracownika, co do zasady, wymaga wypowiedzenia lub porozumienia zmieniającego. W roku 2011 minimalne wynagrodzenie wyniesie 1386 zł.