Nieobecność w pracy ze względu na oddawanie krwi na cele lecznicze ma charakter usprawiedliwionej nieobecności w pracy. Art. 9 ust. 1 ustawy o publicznej służbie krwi oraz par. 12 rozporządzenia w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy nakładają na pracodawcę obowiązek zwolnienia od pracy pracownika będącego krwiodawcą w dniu oddania krwi. Pracodawca powinien także zwolnić pracownika od pracy w dniu przeprowadzenia zaleconych przez stacje krwiodawstwa okresowych badań lekarskich, jeżeli nie mogą być one wykonane w czasie wolnym od pracy. Dotyczy to także kandydatów na dawców krwi przechodzących badania lekarskie wymagane dla zostania krwiodawcą. Pracownik powinien uprzedzić pracodawcę o swojej nieobecności w pracy związanej z oddaniem krwi lub przeprowadzeniem badań lekarskich.

Pracownik oddający krew zachowuje prawo do wynagrodzenia za pracę za czas niezdolności do pracy związanej z oddaniem krwi lub przeprowadzeniem wymaganych badań lekarskich.

Obowiązek zwolnienia pracownika od pracy w dniu oddania krwi ciążący na pracodawcy nie może zostać wyłączony postanowieniami umowy o pracę czy regulaminu pracy. Tego rodzaju zastrzeżenia byłyby nieważne jako sprzeczne z ustawą – także wtedy, gdy np. ze stosowanego w zakładzie systemu czasu pracy wynikają robocze dni wolne. Pracownik może nawet odmówić wykonania polecenia pracodawcy nakazującego mu oddawanie krwi jedynie w dniach wolnych od pracy, ze względu na sprzeczność takiego polecenia z prawem.

Jednakże zgodnie z art. 8 k.p. pracownik nie może wykorzystywać prawa do zwolnienia od pracy w dniu oddania krwi w sposób sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub zasadami współżycia społecznego. Działania pracownika polegające na wykorzystywaniu oddawania krwi do unikania wykonywania pracy byłyby zatem niezgodne z powołanym przepisem i nie korzystałyby z ochrony prawnej.