W niniejszej akademii chciałbym zwrócić uwagę na najnowsze postanowienie Trybunału Sprawiedliwości UE z 15 września 2010 r. (sprawa C-386/09). Przedmiotem powyższego orzeczenia było pytanie prejudycjalne zadane przez belgijski sąd pracy dotyczące stosowania przepisów o zakazie rozwiązywania umów o pracę z powodu transferu do pracowników tymczasowych. W analizowanym przez trybunał stanie faktycznym umowa o pracę pracownika tymczasowego zawarta na czas określony z agencją pracy tymczasowej rozwiązała się z upływem czasu, na jaki została zawarta, na kilka dni przed przejściem zakładu pracy.

Trybunał uznał, że nieprzedłużenie umowy o pracę rozwiązanej z upływem czasu, na który została zawarta, przed przejęciem działalności, do której wykonywania pracownik tymczasowy był przydzielony, nie narusza zakazu rozwiązywania umów z powodu transferu. W ocenie trybunału nieprzedłużenie umowy na czas określony z powodu braku zgodnych oświadczeń woli pracodawcy i pracownika nie może zostać zrównane ze zwolnieniem. Zwolnienie bowiem następuje z inicjatywy pracodawcy.

Co istotne, trybunał w swoich wywodach nie wykluczył możliwości powoływania się przez pracowników tymczasowych na ochronę przewidzianą w przepisach dotyczących przejścia zakładu pracy. Jednak podstawowym warunkiem zastosowania tych przepisów jest pozostawianie pracowników w dniu przejęcia w dyspozycji przedsiębiorstwa korzystającego z usług agencji pracy tymczasowej (co w analizowanej przez trybunał sprawie nie miało miejsca). Zatem, jeżeli po przejściu zakładu pracy będzie nadal istniało zapotrzebowanie na pracę danego pracownika tymczasowego, to nie można wykluczyć, że ten pracownik przeszedł z mocy prawa do nowego pracodawcy i będzie mógł się powołać na ochronę wynikającą z przepisów o przejściu zakładu pracy. Kwestia nie jest jednak przesądzona.