Artykuł 943 par. 1 k.p. nakłada na pracodawców nie tylko obowiązek powstrzymania się od mobbingu, ale i przeciwdziałania mobbingowi. Rodzi to określone konsekwencje. Pracodawca ponosi bowiem odpowiedzialność za krzywdę, której doznał nękany pracownik, nawet wówczas gdy działania mobbingowe podejmuje inny szeregowy pracownik, a pracodawca sam nie dopuszczał się niedozwolonych działań i o stosowaniu ich przez pracowników nie wiedział. Obowiązek ten nakłada na pracodawców podjęcie działań profilaktycznych mających na celu przeciwdziałanie mobbingowi jeszcze na etapie, kiedy do mobbingu nie doszło. Spełnienie tego obowiązku może nastąpić poprzez wprowadzenie w firmie odpowiednich procedur, które regulują zasady np. zgłaszania pracodawcy przypadków nadużyć.

Za jakie więc działania pracowników pracodawca ponosi odpowiedzialność? W myśl par. 2 art. 943 k.p. mobbing oznacza działania lub zachowania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi, polegające na uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu pracownika, wywołujące u niego zaniżoną ocenę przydatności zawodowej, powodujące lub mające na celu poniżenie lub ośmieszenie pracownika, izolowanie go lub wyeliminowanie z zespołu współpracowników. Zakres zachowań mobbingowych jest bardzo szeroki i może obejmować zachowania od żartów słownych po agresję fizyczną. Mogą być to działania aktywne, np. zastraszenie, wprowadzanie w błąd, jak również pasywne, np. niepoinformowanie pracownika o kwestiach pomocnych w wykonaniu obowiązków.

Pracownik, u którego mobbing wywołał rozstrój zdrowia, może dochodzić od pracodawcy odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Pracownik, który wskutek mobbingu rozwiązał umowę o pracę, ma prawo dochodzić od pracodawcy odszkodowania w wysokości nie niższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę.