Osoba niezadowolona z usług lekarza, placówki ochrony zdrowia czy procesu leczenia ma do wyboru kilka możliwości dochodzenia swoich praw. Decyzja, z której skorzysta, zależy od tego, co chce osiągnąć.

Skarga do ordynatora

W przypadku gdy skarga dotyczy niewłaściwego zachowania personelu (lekarza, pielęgniarki, rejestratorki itd.), pierwszym krokiem, który należy podjąć, jest interwencja u bezpośredniego przełożonego tego pracownika, czyli np. ordynatora oddziału w szpitalu lub kierownika przychodni. Są to działania najprostsze, a zarazem najszybsze i często przynoszące zamierzony skutek. Każda placówka ochrony zdrowia powinna umieścić w widocznym miejscu informację o dniach i godzinach, w których pacjent może zgłosić się w sprawach skarg i wniosków. Mogą one być składane ustnie lub pisemnie. Niezadowolony pacjent ma prawo żądać pisemnego potwierdzenia przyjęcia skargi.

Ubezpieczony może również zwrócić się do właściwego ze względu na miejsce zamieszkania oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia. W takim przypadku skargę należy złożyć do regionalnego rzecznika praw pacjenta. Do jego najważniejszych obowiązków i zadań należy czuwanie nad przestrzeganiem praw pacjenta w placówkach służby zdrowia czy wskazanie trybu postępowania w przypadku naruszenia uprawnień ubezpieczonego. Rzecznik musi również udzielić odpowiedzi na skargi i pytania pacjentów oraz, jeżeli zachodzi taka potrzeba, podjąć niezbędną interwencję w placówce medycznej, w stosunku do której zachodzi podejrzenie, że mogła naruszyć prawa pacjenta.

Jeśli ubezpieczony jest niezadowolony ze sposobu pracy oddziału NFZ, może złożyć skargę do dyrektora tego oddziału, a jeżeli nadal nie jest usatysfakcjonowany – może zwrócić się do Centrali NFZ w Warszawie. Od decyzji prezesa Funduszu w indywidualnych sprawach z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

PRZYKŁAD: ZŁOŻENIE SKARGI DO NFZ

Pacjent niezadowolony z powodu poziomu świadczeń udzielonych mu przez palcówkę medyczną może złożyć skargę do centrali lub oddziału NFZ. Przedmiotem skargi może być w szczególności naruszenie praw pacjentów w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych przez świadczeniodawców, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw przez Fundusz lub świadczeniodawców. Skarga i wniosek mogą być wnoszone w dowolnej formie, w szczególności pisemnie lub ustnie. Jeżeli z ich treści nie można należycie ustalić, czego dotyczą, wzywa się wnoszącego do złożenia, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, wyjaśnienia lub uzupełnienia. W przeciwnym razie skarga lub wniosek nie będą rozpoznane.

To jest tylko część artykułu, zobacz pełną treść w e-wydaniu Gazety Prawnej.

W pełnej wersji artykułu przeczytasz:

- Pacjent a sąd lekarski
- O odszkodowanie do szpitala
- Droga sądowa
- Nowy rzecznik