Tak

Likwidacja stanowiska pracy może stanowić przyczynę uzasadniającą wypowiedzenie umowy.

Przyczyna wypowiedzenia powinna być konkretna i prawdziwa, a ocena jej zasadności musi być dokonana z uwzględnieniem potrzeb pracodawcy, ale również z poszanowaniem interesów pracownika sumiennie i starannie wykonującego swoje obowiązki. Rzeczywistą przyczyną wypowiedzenia jest nie tylko istniejąca w chwili zwolnienia, ale także taka, która ma się spełnić w nieodległym terminie, a tym bardziej taka, która się w tym terminie spełnia (wyrok SN z 29 marca 2001 r., I PKN 325/00, OSNP 2003/1/8). Konkretność przyczyny oznacza zatem jej należyte sformułowanie, pozwalające na odczytanie intencji pracodawcy i powodów zwolnienia, prawdziwość oznacza jej rzeczywiste występowanie, a nie wymienienie pewnych okoliczności tylko dla pozoru. Wreszcie zasadność oznacza usprawiedliwienie okolicznościami.

Warto podkreślić, że wypowiedzenie spowodowane likwidacją stanowisk pracy nie musi zbiegać się w czasie z chwilą faktycznego ich przeprowadzenia. Dlatego istnienie stanowiska w dniu wypowiedzenia umowy nie jest równoznaczne z brakiem rzeczywistej przyczyny, jeżeli w okresie wypowiedzenia lub w późniejszym, nieodległym czasie stanowisko to zostaje faktycznie zlikwidowane w związku z przeprowadzanymi zmianami. Sąd Najwyższy w uchwałe z 27 czerwca 1985 r. (III PZP 10/85, OSNC 1985/11/164) stwierdził, że zmniejszenie stanu zatrudnienia w zakładzie pracy stanowi uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia. Organ rozpatrujący spory pracownicze nie jest powołany do badania zasadności i celowości zmniejszenia stanu zatrudnienia.

PODSTAWA PRAWNA

•  Art. 30, art. 32-39, art. 45 par. 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).