STAN FAKTYCZNY

Uchwałą z września 2008 r. rada powiatu odwołała skarbnika powiatu z dniem 31 grudnia 2008 r. oraz orzekła, że stosunek pracy ulega rozwiązaniu w tym samym dniu na mocy porozumienia stron. Podjęcie uchwały nastąpiło z wniosku starosty na podstawie art. 12 pkt 3 i art. 37 ust. 1 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1592 ze zm.), art. 70 par. 1 oraz art. 30 par. 1 pkt 1 w związku z art. 69 kodeksu pracy.

Następnie uchwałą z grudnia 2008 r. w sprawie zmiany uchwały w sprawie odwołania skarbnika rada powiatu dokonała modyfikacji pierwotnego rozstrzygnięcia w ten sposób, że stosunek pracy z byłym skarbnikiem ulegnie rozwiązaniu 31 grudnia 2010 r. za porozumieniem stron.

Skargę na tę uchwałę rady powiatu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniósł wojewoda zachodniopomorski. Odnosząc się do podstawy prawnej kwestionowanej uchwały, wojewoda wskazał, że zgodnie z art. 12 pkt 3 ustawy o samorządzie powiatowym do wyłącznej właściwości rady powiatu należy powoływanie i odwoływanie na wniosek starosty skarbnika powiatu, będącego głównym księgowym budżetu. Natomiast w myśl art. 70 par. 1 k.p. pracownik zatrudniony na podstawie powołania może być w każdym czasie – niezwłocznie lub w określonym terminie – odwołany ze stanowiska przez organ, który go powołał, zatem w ocenie wojewody rada powiatu nie ma umocowania prawnego do decydowania o kwestiach związanych z rozwiązaniem stosunku pracy z pracownikiem samorządowym. Innym słowy, w ocenie wojewody starosta nie mógł rozwiązać stosunku pracy ze skarbnikiem powiatu, obejmującym wybór trybu tego rozwiązania, natomiast legitymacja rady powiatu ograniczała się wyłącznie do odwołania z pełnionej funkcji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z 13 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 1104/09, stwierdził, że zaskarżona uchwała podjęta została z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa i wymaga wyeliminowania z obrotu prawnego, chociaż z innych przyczyn niż podnoszone w skardze.

Skargę kasacyjną do NSA wniosła rada powiatu, zarzucając orzeczeniu wojewódzkiego sądu administracyjnego naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię.

Z UZASADNIENIA

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcie sądu I instancji jest zgodne z prawem. Zdaniem sędziów NSA wojewódzki sąd administracyjny kontrolował uchwałę zmieniającą wcześniejszą uchwałę o odwołaniu skarbnika w ten sposób, że – pozostawiając niezmienione postanowienie o odwołaniu zainteresowanego ze stanowiska skarbnika – zmieniono postanowienie ustalające, że stosunek pracy ulega rozwiązaniu 31 grudnia 2010 r. za porozumieniem stron. Podejmując uchwalę o tej treści, rada powiatu naruszyła prawo. Zdaniem NSA brak jest bowiem podstaw prawnych umożliwiających odwołanie ze stanowiska skarbnika powiatu z jednoczesnym określeniem bardzo odległego terminu rozwiązania stosunku pracy. Dodatkowo w ocenie NSA w orzecznictwie Sądu Najwyższego wyrażony został pogląd, zgodnie z którym uchwała rady gminy o odwołaniu sekretarza gminy ze stanowiska jest jednocześnie aktem rozwiązującym stosunek pracy z powołania (wyrok z 11 maja 2006 r. II PK 273/05).

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 czerwca 2010 r., sygn. akt II OSK 825/10