Firma rozwiązała z pracownikiem umowę o pracę zawartą na czas nieokreślony. Wskazaną przyczyną wypowiedzenia było samowolne opuszczenie stanowiska pracy.

Od wypowiedzenia pracownik odwołał się do sądu I instancji i żądał przywrócenia do pracy. W uzasadnieniu wskazał, że samowolne opuszczenie miejsca pracy było spowodowane tym, że musiał on udać się do lekarza. Argumentował też, że nie mógł wykonać powierzonego mu zadania z uwagi na pobyt w szpitalu. Sąd I instancji oddalił powództwo, uznając wypowiedzenie umowy za uzasadnione.

Od tego wyroku pracownik odwołał się do sądu II instancji. Ten wskazał, że powodem wypowiedzenia było samowolne opuszczenie zakładu pracy, czego pozwana firma nie kwestionowała. Podkreślił też, że pracownik ze względu na zły stan zdrowia został skierowany do szpitala, w którym leczony był przez dwa tygodnie. W ocenie sądu powyższe okoliczności w sposób oczywisty wskazywały na potrzebę skorzystania przez pracownika z porady lekarza we wskazanym dniu i nie można było oceniać zachowania pozwanego w kategoriach zawinionego naruszenia obowiązków pracowniczych, skoro nie był on w stanie ich wykonywać. W konsekwencji sąd II instancji zmienił zaskarżony wyrok i orzekł o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach.