SĄD NAJWYŻSZY o naruszeniu podstawowego obowiązku pracowniczego

Nieuzasadnione opuszczenie miejsca pracy może być przyczyną dyscyplinarnego zwolnienia

SENTENCJA

Zachowanie pracownika polegające na opuszczeniu miejsca pracy, po wystosowaniu żądania urlopu po kilku godzinach świadczenia pracy w tym właśnie dniu, należy traktować jako bezprawne, tj. naruszające podstawowy obowiązek pracowniczy w postaci konieczności przestrzegania ustalonego u pracodawcy czasu pracy.

Wyrok SN z 7 lutego 2008 r.

Opubl. LEX nr 448151

Sygn. akt II PK 162/07

Michał G. zawarł umowę o pracę, zgodnie z którą został on w B. Spółce Akcyjnej zatrudniony na stanowisku kierownika na czas określony do 31 grudnia 2007 r. Uchwałą zarządu spółki przyjęto zmiany organizacyjne. 29 marca 2006 r. pracownik stawił się do pracy i rozpoczął wykonywanie swoich czynności. O godzinie 10.51 wysłał do dyrektora e-mail z prośbą o udzielenie urlopu wypoczynkowego. Uzasadniając wniosek urlopowy, zaznaczył, że zarówno jego żona, jak i córka są chore i wymagają opieki, a on sam aktualnie ma również objawy chorobowe. Powyższy wniosek skierował do dyrektora ds. personalnych, gdyż jego bezpośredni przełożony był nieobecny.

To jest tylko część artykułu, zobacz pełną treść w e-wydaniu Gazety Prawnej.
W pełnej wersji artykułu przeczytasz orzeczenia SN w sprawach:

  • Wykonywanie czynności prywatnych w czasie pracy stanowi ciężkie naruszenie obowiązków
  • Przyczyną zwolnienia może być niepodpisywanie listy
  • Nieobecność w pracy może być powodem zwolnienia
  • Obowiązkiem kierownika jest prowadzenie ewidencji czasu pracy
  • Można zwolnić pracownika, jeżeli nie świadczy pracy w ustalonych godzinach
  • Zmiana godzin pracy w umowie wymaga wypowiedzenia