SYGN. AKT II SA/Ol 109/08

Decyzją z listopada 2007 r. dziekan uniwersytetu skreślił Piotra B. z listy studentów, ponieważ nie uczestniczył on w zajęciach dydaktycznych. Decyzja zawierała pouczenie, że służy od niej odwołanie do rektora w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. Decyzja została doręczona 30 listopada 2007 r.

Pismem z 13 grudnia 2007 r. skreślony student zwrócił się do organu I instancji o sprostowanie decyzji w części dotyczącej pouczenia o sposobie zaskarżenia. Piotr B. został poinformowany, że jego żądanie jest bezzasadne, a pouczenie o sposobie wniesienia odwołania było prawidłowe, co wynika z ustawy o szkolnictwie wyższym.

Odwołanie od decyzji o skreśleniu z listy studentów Piotr B. złożył 8 stycznia 2008 r. Przyznał, że pomylił się co do podmiotu, do którego powinien wnieść odwołanie. Jednocześnie prosił o uznanie, że odwołanie zostało wniesione w terminie.

Rektor stwierdził niedopuszczalność odwołania w związku z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Wojewódzki sąd administracyjny uwzględnił jednak skargę studenta. W ocenie sądu nie można pominąć, że przed upływem terminu do złożenia odwołania skarżący zgłosił do organu I instancji żądanie sprostowania pouczenia o sposobie zaskarżenia zamieszczonego w decyzji. Uprawnienie to daje przepis art. 111 par. 1 k.p.a. W takim przypadku termin do wniesienia odwołania nie biegnie od dnia doręczenia pierwotnej decyzji. Ulega on przesunięciu i rozpoczyna bieg od dnia doręczenia sprostowania lub uzupełnienia decyzji lub odmowy sprostowania czy uzupełnienia rozstrzygnięcia, bez względu na formę, w jakiej to nastąpiło.

W rozpatrywanej sprawie odpowiedź dziekana na wniosek o sprostowanie decyzji została udzielona pismem z dnia 14 grudnia 2007 r. Od daty doręczenia tego pisma rozpoczął bieg 14-dniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji objętej żądaniem sprostowania.

Sąd zwrócił też uwagę, że k.p.a. rozróżnia niedopuszczalność odwołania od uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Są to dwie odrębne, niezależne od siebie instytucje procesowe.