Wyjątek od zasady, że umowy na czas określony nie można wypowiedzieć, wprowadza art. 33 k.p. Zgodnie z nim przy zawieraniu umowy o pracę na czas określony dłuższy niż 6 miesięcy strony mogą przewidzieć dopuszczalność wcześniejszego rozwiązania tej umowy za dwutygodniowym wypowiedzeniem. Wskutek wprowadzenia powyższej klauzuli strony stosunku pracy uzyskują możliwość wypowiedzenia umowy terminowej. Ponadto należy zauważyć, iż zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w uchwale z 14 czerwca 1994 r. (I PZP 26/94) strony mogą przewidzieć dopuszczalność wcześniejszego rozwiązania umowy za dwutygodniowym wypowiedzeniem także w okresie trwania umowy o pracę na czas określony, dłuższy niż 6 miesięcy, np. w formie aneksu do zawartej już umowy.

W praktyce pojawia się jednak wątpliwość, czy terminowe umowy o pracę, zawierające zastrzeżenie ich wypowiadalności, mogą być rozwiązywane przed upływem półrocznego okresu zatrudnienia. W uchwale z 7 września 1994 r. (I PZP 35/94) SN stwierdził, że art. 33 k.p. wyklucza możliwość zastrzeżenia dopuszczalności wypowiedzenia umów zawartych na czas krótszy niż 6 miesięcy. Z powyższego zakazu nie wynika jednak niedopuszczalność dokonywania wypowiedzenia umowy terminowej przed upływem 6 miesięcy. Innymi słowy, dopuszczalność rozwiązania umów terminowych zawartych na czas dłuższy niż 6 miesięcy nie jest uzależniona od upływu co najmniej półrocznego okresu zatrudnienia. Pogląd wyrażony w wspomnianej uchwale SN zyskał aprobatę zarówno doktryny, jak i orzecznictwa.