Komentarze w dziale Praca i ubezpieczenia

Fikcyjny meldunek i babcia – to najnowszy przepis na wyłudzenie od podatników 520 zł miesięcznie. Teoretycznie za opiekę nad wymagającą jej osobą, w praktyce za nic. Prawie półtora roku temu rząd zniósł kryterium dochodowe uprawniające do ubiegania się o świadczenie pielęgnacyjne. Wbrew zasadzie pomocniczości i zdrowemu rozsądkowi. W efekcie liczba osób otrzymujących finansowane z budżetu świadczenie socjalne zwiększyła się o prawie 140 proc.

Osoby młode oraz pracownicy bez kwalifikacji zawodowych poszukiwanych przez pracodawców to dwie grupy pracowników, którzy zazwyczaj najsilniej odczuwają skutki spowolnienia rozwoju gospodarki. W czasie ostatniego kryzysu w krajach UE stopa bezrobocia osób do 25. roku życia wzrosła przeciętnie o ponad 5 proc., dwukrotnie więcej niż w całej populacji.

Sprawa opłat za przedszkola to kolejny dowód na wypaczony stosunek władzy centralnej do gmin.

Konieczność przejścia biurokratycznej procedury będzie zniechęcać rodziców do legalnego zatrudniania niań. I to mimo pomocnej dłoni ZUS.

Jednym z priorytetów PO jest wprowadzenie przepisów gwarantujących równość płac dla płci. Rynek skoryguje takie zapędy. Skończy się na zwolnieniach kobiet i niechęci do ich zatrudniania.

Nic się nie stało – śpiewają kibice po przegranym meczu. Rząd, zaliczając kolejnego samobója, nie może na to liczyć. Wyobrażam sobie, że wczorajsza wypowiedź Katarzyny Hall, minister edukacji, dotycząca ewentualnego wycofania się z pomysłu obowiązkowego posyłania sześciolatków do szkoły w 2012 roku, musiała przyprawić premiera Tuska o zawrót głowy. Chyba że tłumaczył ją pomrocznością jasną.

Rządowy maraton o pierwsze miejsce w wydawaniu unijnych pieniędzy trwa w najlepsze, zwłaszcza że w czasie prezydencji i zbliżających się wyborów drużynie Donalda Tuska bardzo zależy na utrzymaniu koszulki lidera. Tylko w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki Polska już wydała 65 proc. przyznanych środków.

Otto von Bismarck, który ponad 120 lat temu wprowadzał w Prusach pierwszy system ubezpieczeń społecznych, nie spodziewał się zapewne, że stanie się twórcą emerytalnej góry ukrytych zobowiązań. A jest ona, obok ujawnionych, galopujących długów krajów rozwiniętych, jednym z najpoważniejszych wyzwań, przed jakimi staje nasza część świata, w tym Polska.

No i mamy w kampanii zderzenie z rzeczywistością. Przestało być ważne, kto przyjdzie na debatę, ale kto i ile zapłaci za przedszkole. Tu nie da się zaklinać rzeczywistości.

- „Nie” dla dopłat od pacjentów – mówi twardo Ewa Kopacz, minister zdrowia. Do ewentualnych korzyści, jakie systemowi lecznictwa może przynieść wprowadzenie współpłacenia nie przekonały jej prezentowane dane w czasie ekonomicznego forum w Krynicy.

Przedszkole to wydatek o gigantycznej stopie zwrotu – lepiej wykształcone dzieci, wyższy wskaźnik zatrudnienia kobiet, wyższy wskaźnik dzietności, szybszy wzrost gospodarczy. Jeśli rządy dalej będą udawać, że gminy bez wsparcia poradzą sobie z ich prowadzeniem, przyniesie to jeszcze bardziej opłakane skutki, niż obserwujemy obecnie - pisze Bartosz Marczuk.

Prawdziwą zachętą do zatrudniania na stałe osób młodych byłoby obniżenie kosztów pracy.

Czym są składki emerytalne? Czy mogą pełnić rolę dodatkowego podatku, niwelującą różnice w dochodach poszczególnych ludzi? Każdy, kto choćby pobieżnie zna system emerytalny, odpowie, że te pytania padają co najmniej o kilkanaście lat za późno. Przecież odpowiedzi na nie już dawno zostały udzielone. Co najmniej od 1999 r., czyli od wejścia w życie reformy emerytalnej. Wiemy przecież, że składki to nasz kapitał. Od tego, ile uzbieramy przez lata zawodowej aktywności, zależeć będzie wysokość naszej przyszłej emerytury.

Polska młodzież, a w każdym razie ta jej część (duża przecież), która idzie na studia – z niewielkimi wyjątkami – stara się przedłużyć sobie młodość, a wobec tego opóźnić czas decyzji dotyczących podjęcia pracy, założenia rodziny i wpadnięcia w normalny rytm życia (korzystam tu także z nowego świetnego raportu zespołu Michała Boniego).

Politykom trudno zrozumieć, że poprawiając rynek, często wyrządzają krzywdę tym, którym chcieli pomóc. Tak jest z 4-letnim okresem ochrony przed zwolnieniem przed emeryturą i ochroną pracownika na etacie.

Ostatnie dane o wysokim tempie rozwoju naszej gospodarki mają jedną zasadniczą wadę: dotyczą przeszłości. Tymczasem przyszłość nie jest taka różowa. Główne gospodarki UE stanęły, a rozwój polskich firm zaczyna szybko hamować.

Tylko dzięki staraniom pracodawców wciąż toczą się jakiekolwiek rozmowy w sprawie wprowadzenia do kodeksu pracy niektórych przepisów antykryzysowych. Dzieje się tak, bo w kwestiach związanych z prawem pracy rząd zrzucił odpowiedzialność za tworzenie nowych przepisów na partnerów społecznych. To wygodne, ale kosztowne.

W chłodnych wnętrzach dziekanatów i kwestur przybiera na sile wyniszczająca wojna – uczelnia kontra student. Wojna o pieniądze. Na parę miesięcy przed wejściem w życie znowelizowanej ustawy o szkolnictwie wyższym, która od 1 stycznia wprowadza zakaz pobierania przez wyższe szkoły rozmaitych haraczy (np. za egzaminy poprawkowe), uczelnie prześcigają się w pomysłach, jakby tu jeszcze zarobić.

Zadłużone szpitale i ich organy założycielskie stoją pod ścianą. Ustawa o działalności leczniczej przesądziła o tym, że w ciągu najbliższych miesięcy właściciele szpitali muszą zdobyć się na wysiłek finansowy i pokrywać ich bieżące straty, lub przekształcić je w spółki i np. poszukać dla nich strategicznego inwestora. W ostateczności mogą – a na to nie pozwalała im wcześniej ustawa o zakładach opieki zdrowotnej – szpital zlikwidować.

Polskie Stronnictwo Ludowe znalazło sposób na zdobycie głosów setek tysięcy osób niepracujących lub pracujących na czarno – tak zwane emerytury obywatelskie.