Komentarze w dziale Praca i ubezpieczenia

Rząd przymierza się do ściągania składek ZUS od umów o dzieło. Padnie ostatni bastion wolny od tych obciążeń. Państwo od dziesięciu lat konsekwentnie obejmuje kolejne rodzaje umów składkami.

PSL, mimo marnego wyniku wyborczego, próbuje ułożyć koalicję rządową z PO na takich samych zasadach jak poprzednio. Ludowców wydaje się zachęcać do tego sam Donald Tusk, zapewniając, że inny partner w rządzie nie wchodzi w rachubę.

Fundusz Pracy został stworzony po to, żeby rząd miał pieniądze na walkę z bezrobociem. Ma je dzięki pracodawcom, którzy wpłacają tam co miesiąc składki. Tylko w tym roku będzie to łącznie 9,5 mld zł.

Miał być sukces. Jest jeden wielki znak zapytania. W tym roku pierwsze osoby ukończyły studia licencjackie na kierunkach zamawianych. Na razie z ponad 700 tylko 148 zdało egzamin.

No i stało się. To, przed czym przestrzegaliśmy nieraz na łamach „DGP”, jest faktem. Rząd zmusił starsze osoby do odejścia z pracy. Ci emeryci, którzy łączyli pracę i emeryturę w efekcie rządowych postanowień przestali pracować i wybrali świadczenie. Efekt? Niższe wpływy do budżetu czy ZUS oraz zepchnięcie na margines tych, którzy chcieli być aktywni.

Pracownicy znaleźli nowe zastosowanie lewych zwolnień lekarskich. Dzięki nim mogą otrzymywać dodatki, a nie czas wolny za przepracowane nadgodziny. Zapominają, że takie działanie może zaszkodzić im w przyszłości.

Politycy w ciągu ostatnich tygodni mówili o szkołach, przedszkolach, czyli o tym, co dotyczy bezpośrednio życia wyborców. Ważne, by robili to nadal, gdy zdobędą sejmowe mandaty.

Przejrzyste zasady kontraktowania świadczeń zdrowotnych, zlikwidowanie różnic w dostępie do zabiegów, stworzenie systemu przyjaznego dla pacjenta, ale także dla świadczeniodawców – pod tymi hasłami może podpisać się każdy minister zdrowia. Żadnemu nie udało się takiego systemu stworzyć.

Pracodawcy to czarny charakter tegorocznej kampanii wyborczej. Zatrudniają na śmieciowych umowach, zwalniają karmiące matki. Żaden z komitetów wyborczych nie przedstawił dla nich oferty.

Analogicznie do ustawy o finansach publicznych musimy w Polsce wprowadzić ustawę, która zobowiąże państwo do interwencji na rynku pracy, gdy stopa bezrobocia osób do 34. roku życia będzie przekraczała kolejne, wyższe progi ostrożnościowe – taką deklarację tydzień temu złożył prezes Jarosław Kaczyński w trakcie spotkania wyborczego z młodymi ludźmi w Warszawie.

Premier posłuchał obywateli i przesunął obowiązek szkolny dla sześciolatków o rok. Można ocenić to jako decyzję godną podziwu. Forsowana przez minister Hall reforma polegająca na obniżeniu wieku szkolnego od początku wywoływała kontrowersje.

Polska w budowie – to hasło kampanii wyborczej PO pasuje w zasadzie do każdego aspektu życia. Budują się autostrady, gminy kładą chodniki, PKP wymienia tabor, a państwo tworzy prawo, które obywatele naprawiają.

W ciągu trzech lat nauki mojego dziecka w szkole jego wychowawczyni zadzwoniła do mnie raz, a wywiadówki trwają nie dłużej niż godzinę. Wycieczki szkolne były dwie – jednodniowe z udziałem trzech rodziców w charakterze opiekunów.

Świadczenie pielęgnacyjne często nie trafia do tych, którzy go potrzebują, tylko do naciągaczy. Mimo to rząd podniósł jego stawkę. Już lepiej byłoby wesprzeć biedne rodziny wielodzietne.

Pogardliwym mianem nic niewartych umów o pracę nazywa się także te na czas określony, które gwarantują zatrudnionym wszelkie przywileje – urlop czy zwolnienie lekarskie.

Od zapowiedzi do wprowadzenia likwidacji przywilejów nie powinno mijać zbyt wiele czasu. Inaczej mamy do czynienia z ich nadkonsumpcją.

Scenariusz jest taki sam: rząd zapowiada ułatwienia w prawie, potem strzela sobie w kolano, a na końcu jest niewypał. Przykłady: jedno okienko dla zakładających firmę, świadectwa pracy raz na dwa lata, druk potwierdzający prawo do leczenia raz na rok. Ma być szybko i prosto, wychodzi jak zwykle.

Przywileje dla pedagogów psują system edukacji. Są kosztowne, przyczyniają się do obniżenia jakości kształcenia i do tego, że szkoły nie są przystosowane do potrzeb rodziców i ich dzieci.

Związek zawodowy lekarzy domaga się wprowadzenia zakazu pracy na kontraktach. I tłumaczy, że medycy są przepracowani.

Kiedy Wielka Brytania utraciła amerykańskie kolonie, wybitny XVIII-wieczny pisarz Horace Walpole napisał o „Degradacji Anglii do stanu państwa tak błahego jak Dania czy Sardynia”. Walpole nie przewidział rewolucji przemysłowej – potęgi zachodniego umysłu, która z tak małych terytorialnie błahych państw jak Anglia uczyniła nowe mocarstwa.