Środowa decyzja rządu dotycząca podwyższenia kryterium dochodowego uprawniającego do zasiłków na dzieci okazała się, delikatnie mówiąc, zaskakująca.

Nauczeni doświadczeniem wiemy już, że z dużej chmury mały deszcz, a z szumnych zapowiedzi rządowych reform nikłe efekty. To samo możemy powiedzieć o zmianach, które miały usprawnić działanie sądów rejonowych i sądów pracy. W przypadku tych pierwszych minister Gowin zreflektował się, zastanowił, doszedł do wniosku, że pośpiech to zły doradca, i odłożył zmniejszenie ich liczby na rok. To dobrze, bo być może dzięki takiej decyzji uda się uniknąć całkowitej dezorganizacji już i tak mocno nadwyrężonych struktur.

Rząd ma podwyższyć nie tylko wysokość zasiłków rodzinnych, ale także próg dochodowy, od którego zależy to, jak wiele osób otrzymuje taką pomoc. Jednocześnie ogranicza krąg rodziców, którzy mają prawo do becikowego. Zasiłki rodzinne wzrosną, bo wymuszają to przepisy. Liczba osób otrzymujących becikowe spadnie, bo wymagają tego oszczędności budżetowe.

Maj będzie w tym roku wyjątkowo gorącym miesiącem i nie chodzi bynajmniej tylko o prognozy synoptyków dotyczące pogody oraz parlamentarne prace nad podwyższeniem wieku emerytalnego, które rząd chce przeprowadzić w ekspresowym tempie. Na pewno debata na ten temat wybije się na pierwszy plan, ale w jej cieniu będzie się odbywała się równie ciekawa i ważna batalia dla znacznej części społeczeństwa.

Człowiek rozumny nie sika pod wiatr – głosi stare porzekadło. Żal to stwierdzić, ale w resorcie spraw wewnętrznych o tym zapomnieli. Politycy po raz kolejny pokazują nam, że nie tylko są pozbawieni szóstego zmysłu, ale prawdopodobnie są również nie do końca wyposażeni w sztafaż intelektualny pozwalający na przewidywanie skutków swoich działań.

Na ostatnim posiedzeniu Sejmu szef największej centrali związkowej w Polsce cytował Adama Smitha. Powołał się na guru liberałów, uzasadniając przygotowany przez NSZZ „Solidarność” obywatelski projekt ustawy w sprawie płacy minimalnej. Zakłada on, że wysokość najniższego wynagrodzenia ma być uzależniona od wzrostu PKB. Im szybciej rozwija się gospodarka, tym szybszy byłyby też wzrost minimalnej płacy. I odwrotnie – jeśli przyrost będzie mniejszy, o jej wysokości zdecyduje rząd, negocjując ją z partnerami społecznymi.

Normy bezpieczeństwa pracy już mamy unijne, ale wypadków w Polsce zdarza się ciągle więcej. Statystyki psuje górnictwo, które na Zachodzie po głębokiej restrukturyzacji występuje w formie szczątkowej, a w którym u nas praca ciągle jest niebezpieczna. W 2010 r. w całym kraju odnotowano 95 tys. wypadków przy pracy, w tym 446 śmiertelnych i 700 ciężkich. Trzy tys. osób zapadło na choroby zawodowe.

Brak przyzwolenia na wysokie podatki nie oznacza, że Polacy takich nie płacą. Natomiast zgoda w społeczeństwie co do ważnej roli polityki prorodzinnej nie jest tożsama z tym, że rząd prowadzi ją skutecznie. W zasadzie można odnieść wrażenie, że co pomysł to mina.

Mam sąsiadkę, która ma 35 lat i nigdy nie pracowała, bo nie może – ma dwoje dzieci. Ja też mam dwoje dzieci i pracuję, no ale mnie na to stać. A jej nie. Prześledźmy losy mojej sąsiadki.

Ostatnie tygodnie należały do związków zawodowych. Najpierw rząd ugiął się pod protestami lekarzy i zmienił niekorzystne dla nich przepisy ustawy refundacyjnej. Na to samo liczą aptekarze, którzy nie zgadzają się na pominięcie ich przy zmianach w prawie. Wciąż trwa też protest służb mundurowych, które tak jak policjanci chcą otrzymać 300 zł podwyżki. A zaledwie dwa dni temu trzy główne centrale związkowe zawiesiły swoje uczestnictwo w pracach Komisji Trójstronnej, nie godząc się na łamanie dialogu społecznego.

Rząd polubił ostatnio pilny tryb uchwalania przepisów.

Zamiast reform zapowiadanych przez Donalda Tuska w expose rząd wykonuje chocholi taniec, coraz bardziej niezrozumiały dla społeczeństwa. Już wydaje się nam, że robi ważny krok do przodu, by za chwilę cofnąć się o dwa i zanegować racjonalność pierwszego. Ostatnie dni starego i pierwsze nowego roku dostarczają mnóstwo przykładów na obronę tej tezy.

To były naprawdę dwie fantastyczne i syte dekady dla uczelni niepublicznych. Młodzi Polacy uwierzyli, że każdy nie tylko może, ale też powinien mieć wyższe wykształcenie. I ustawiali się w kolejce po indeksy. A eksperci opowiadali o skoku cywilizacyjnym i o tym, jak urosła w naszym kraju warstwa inteligencji.

Trudno byłoby konstytucyjnie określić wiek początku obowiązku szkolnego. Ustawodawca ma prawo kształtować tę kwestię według swojego rozeznania i nie można przyjąć, że wiek dziecka idącego do szkoły powinien być raz na zawsze ustalony i niezmienny.

Od czasu do czasu warto sobie wejść na stronę www.stat.gov.pl, czyli odwiedzić internetowo Główny Urząd Statystyczny, by pooglądać ostatnie dane. Co prawda media komentują wiele raportów o gospodarce, ale najczęściej podają jedną liczbę, a komentarz żyje jeden dzień. Tymczasem dzieje się wiele ciekawych lub niepokojących rzeczy, o których warto pamiętać.

Wprowadzenie urlopów ojcowskich i wydłużenie macierzyńskich nie spowodowało baby boomu. Wręcz przeciwnie – liczba urodzeń w Polsce spada. Nie zmieni się to, jeśli młodzi będą pracować na tymczasowych kontraktach i nie otrzymają wsparcia w opiece nad dziećmi.

Gdy w 1999 r. reformowano system emerytalny, do znudzenia powtarzano Polakom: ile odłożysz na emeryturę, takie świadczenie dostaniesz.

Z powodu podwyższenia składki rentowej o 2 pkt proc. już w przyszłym roku koszty ponoszone przez pracodawców zatrudniających osoby za przeciętne wynagrodzenie wzrosną o blisko 70 zł miesięcznie i aż o 840 zł rocznie. Według wyliczeń rządu dodatkowe wpływy do FUS z tytułu wyższej składki rentowej wyniosą ok. 7 mld zł w skali roku.

Co roku w grudniu szefowie urzędów myślą, jak wydać pieniądze które zostały im z funduszu płac. Jeśli nie wydadzą co do złotówki, pieniądze wracają z powrotem do budżetu – państwa lub gminy. Zwykle podejmują najbardziej racjonalną ze swojego punktu widzenia decyzję: przeznaczają je na nagrody dla pracowników.

Słyszymy obietnice uproszczeń wielu postępowań administracyjnych i w niektórych dziedzinach rzeczywiście ma to miejsce. W innych jednak następuje pogorszenie, a w czołówce jest ZUS.