statystyki

Pomoc małżonka przedsiębiorcy nie oznacza współpracy

autor: Ryszard Sadlik16.06.2016, 09:17; Aktualizacja: 16.06.2016, 09:29
biznes, kobieta, komputer, firma

biznes, kobieta, komputer, firmaźródło: ShutterStock

Obowiązek jej udzielania wynika z samej istoty małżeństwa. Konieczność zgłoszenia do ZUS powstanie tylko wtedy, gdy ma istotne znaczenie dla funkcjonowania firmy i przynosi stałe dochody

Reklama


Osoby prowadzące pozarolniczą działalność oraz osoby z nimi współpracujące podlegają obowiązkowo ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu. Ubezpieczenie chorobowe jest dla nich dobrowolne. Za osobę współpracującą uważa się małżonka, dzieci własne, dzieci drugiego małżonka i dzieci przysposobione, rodziców, macochę, ojczyma oraz osoby przysposabiające, jeżeli pozostają z przedsiębiorcą we wspólnym gospodarstwie domowym i współpracują przy prowadzeniu działalności. Spory, jakie toczą ubezpieczeni z ZUS, często dotyczą stwierdzenia, czy żona lub mąż rzeczywiście współpracuje z przedsiębiorcą. Współpraca nie oznacza bowiem wykonywania jakichkolwiek czynności na rzecz firmy.

Okazuje się, że ważny jest rodzaj czynności, a także ich skutek dla firmy. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem nie można z góry zakładać, że każda pomoc udzielona żonie lub mężowi spełnia definicję współpracy, a przez to musi podlegać zgłoszeniu do ZUS i oskładkowaniu.

Sąd Najwyższy zgodny

W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, że świadczenie okazjonalnej pomocy osobie prowadzącej działalność gospodarczą przez małżonka prowadzącego z nią wspólne gospodarstwo domowe stanowi konsekwencję obowiązku małżonków określonego w art. 23 i 27 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (dalej: k.r.o). Są oni zobowiązani do wzajemnej pomocy oraz współdziałania dla dobra rodziny, którą przez swój związek założyli. Nie może to być więc uznane za współpracę, o której mowa w art. 8 ust. 11 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (dalej: ustawa systemowa). W szczególności w wyroku z 20 maja 2008 r., sygn. akt II UK 286/07 Sąd Najwyższy wskazał, że za współpracę przy prowadzeniu działalności gospodarczej powodującą obowiązek ubezpieczenia emerytalnego i ubezpieczeń rentowych można uznać tylko pomoc udzieloną przez małżonka charakteryzującą się stałością, bez której stanowiące majątek wspólny małżonków i dochody z tej działalności nie osiągałyby takiego pułapu, jaki zapewnia współdziałanie przy tym przedsięwzięciu. W uzasadnieniu tego orzeczenia SN podkreślił, że ustawa systemowa nie zawiera legalnej definicji współpracy przy prowadzeniu działalności, a przy interpretacji tego sformułowania nie można pomijać obowiązków małżonków wynikających z przepisów k.r.o.


Pozostało jeszcze 82% treści

Czytaj wszystkie artykuły
Miesiąc 97,90 zł
Zamów abonament

Mam kod promocyjny
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję
Więcej na ten temat

Reklama


Artykuły powiązane

Polecane

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Polecane