statystyki

Jak obliczyć zasiłek dla pracownika, który zawarł z pracodawcą dodatkowe zlecenie

autor: Izabela Nowacka22.04.2016, 07:00
prawnik, biznes, umowa

do podstawy wymiaru wynagrodzenia chorobowego przysługującego za okres od 13 do 30 kwietnia należy przyjąć – obok wynagrodzenia za pracę na etacie – również wynagrodzenie ze zlecenia wypłacone za okres od grudnia do marca.źródło: ShutterStock

Nasz pracownik (52 lata) jest zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy z wynagrodzeniem 3900 zł miesięcznie. W ostatnim roku otrzymywał dodatkowo za okres od 1 stycznia 2016 r. do 31 marca 2016 r. – dodatek za zwiększenie obowiązków z powodu nieobecności współpracownika (400 zł) oraz za okres od 1 grudnia 2015 r. do 30 kwietnia 2016 r. – wynagrodzenie z trwającej w tym okresie umowy-zlecenia (500 zł miesięcznie). Jak ustalić podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego dla tego pracownika? Jak ująć wynagrodzenie z umowy-zlecenia, jeżeli pracownik zachorował w kwietniu? Zwolnienie lekarskie obejmuje okres od 13 kwietnia do 3 maja.

Reklama


ODPOWIEDŹ

Do podstawy wymiaru wynagrodzenia chorobowego przysługującego za okres od 13 do 30 kwietnia należy przyjąć – obok wynagrodzenia za pracę na etacie – również wynagrodzenie ze zlecenia wypłacone za okres od grudnia do marca. Natomiast podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego należnego za okres od 1 do 3 maja trzeba przeliczyć, tj. przyjąć tylko wynagrodzenie za pracę, czyli bez przychodu ze zlecenia. Dodatek za powierzenie większej liczby obowiązków służbowych w wysokości 400 zł należy w ogóle pominąć, licząc podstawę chorobowego za oba okresy.

Wynagrodzenie chorobowe przysługuje wyłącznie osobom będącym pracownikami w rozumieniu art. 92 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1502 ze zm.; dalej: k.p.). Jest ono wypłacane z tytułu niezdolności do pracy trwającej łącznie do 33 dni w roku kalendarzowym. Przez krótszy okres (łącznie 14 dni) wynagrodzenie to przysługuje pracownikom, którzy ukończyli 50. rok życia. Za czas dłuższej niezdolności zdrowotnej, czyli trwającej łącznie ponad 33 dni (14 dni) w ciągu roku kalendarzowego, pracownikowi przysługuje zasiłek chorobowy z ubezpieczenia społecznego. Podstawę wymiaru obu rodzajów świadczeń chorobowych ustala się według wspólnych zasad określonych w ustawie o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (dalej: ustawa zasiłkowa).

Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego (a więc i wynagrodzenia chorobowego) przysługującego ubezpieczonemu pracownikowi stanowi uśrednione miesięczne wynagrodzenie wypłacone za 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. W opisanym przypadku jest to więc wynagrodzenie wypłacone pracownikowi za okres od kwietnia 2015 r. do marca 2016 r., po odliczeniu potrąconych przez pracodawcę składek na ubezpieczenia społeczne, tj. wynoszących łącznie 13,71 proc. podstawy ich wymiaru. Ustalając podstawę zarówno wynagrodzenia, jak i zasiłku chorobowego, należy pominąć dodatek za wykonywanie dodatkowych obowiązków, gdyż w miesiącu powstania choroby już nie przysługiwał. Został zniesiony, począwszy od kwietnia. Ze względu na to, że pracownik jest w wieku 50+, przysługuje mu wynagrodzenie chorobowe za okres od 13 do 26 kwietnia (14 dni), a za pozostały – zasiłek chorobowy.

Jednolita podstawa

W rozumieniu przepisów prawa ubezpieczeń społecznych pracownikiem jest także osoba wykonująca pracę na podstawie umowy agencyjnej, umowy-zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia albo umowy o dzieło, jeżeli umowę taką zawarła z pracodawcą, z którym pozostaje w stosunku pracy, lub jeżeli w ramach takiej umowy wykonuje pracę na rzecz pracodawcy, z którym pozostaje w stosunku pracy (art. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych). Zatem pracownika, który zawarł umowę-zlecenie lub umowę o dzieło ze swoim pracodawcą lub dla takiego pracodawcy umowę cywilną wykonuje, traktuje się nadal jak pracownika. Nie ma w tym przypadku zbiegu umowy o pracę z umową-zleceniem (umowa o dzieło nie jest tytułem do ubezpieczeń; wyjątek dotyczy pracownika wykonawcy dzieła).

Łączny przychód z tego źródła rozlicza się w imiennym raporcie miesięcznym ZUS RCA pod kodem pracowniczym 01 10 xx. Wszystko to oznacza, że od przychodu z umowy-zlecenia zawartej z własnym pracownikiem opłaca się wszystkie obowiązkowe składki, tj. na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, wypadkowe i chorobowe oraz zdrowotne, na takich samych zasadach jak od przychodów z tytułu umowy o pracę. Tak rozumiany przychód pracownika zleceniobiorcy ma wpływ na ustalanie podstawy wymiaru świadczeń zasiłkowych.

Do wynagrodzenia z umowy-zlecenia lub o dzieło zawartej z pracodawcą lub wykonywanej na rzecz pracodawcy pod kątem uwzględniania go w podstawie zasiłkowej ma zastosowanie art. 41 ust. 2 ustawy zasiłkowej. Zgodnie z nim składników wynagrodzenia przysługujących w myśl umowy o pracę lub innego aktu, na podstawie którego powstał stosunek pracy tylko do określonego terminu, nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku/wynagrodzenia chorobowego należnego za okres po tym terminie.


Pozostało jeszcze 64% treści

Czytaj wszystkie artykuły
Miesiąc 97,90 zł
Zamów abonament

Mam już kod SMS
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Zapoznaj się z regulaminem i kup licencję
Więcej na ten temat

Reklama


Artykuły powiązane

Polecane

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Polecane