statystyki

Sezon urlopowy: jedni odpoczywają, a drudzy ich rozliczają

autor: Michał Czuryło25.06.2015, 09:31; Aktualizacja: 25.06.2015, 10:29
Obowiązkiem pracodawcy jest udzielenie pracownikowi corocznego, nieprzerwanego, płatnego urlopu wypoczynkowego.

Obowiązkiem pracodawcy jest udzielenie pracownikowi corocznego, nieprzerwanego, płatnego urlopu wypoczynkowego.źródło: ShutterStock

Jednym z podstawowych praw pracowniczych, gwarantowanym na poziomie konstytucyjnym przez art. 66 ust. 2 Konstytucji RP, jest prawo do wypoczynku.

Reklama


TEMAT TYGODNIA

Znajduje ono swoje uszczegółowienie w przepisach ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1502 ze zm.; dalej: k.p.), a także w wydanych na ich podstawie aktach wykonawczych. Prawo do wypoczynku zostało również uznane za jedno z fundamentalnych praw Unii Europejskiej, czemu dano wyraz w art. 31 ust. 2 Karty praw podstawowych (Dz.Urz. UE z 2007 r. C 303, s. 1), mającej moc taką samą jak traktaty, na podstawie których funkcjonuje Unia.

Obowiązkiem pracodawcy jest udzielenie pracownikowi corocznego, nieprzerwanego, płatnego urlopu wypoczynkowego. Pracownik nie jest przy tym w pełni swobodny przy realizacji swojego prawa do urlopu, a ograniczenia mogą wynikać z takich względów jak dobro zakładu pracy czy chociażby cel urlopu, którym jest regeneracja sił pracownika. Istotnym ograniczeniem jest również wymóg, by co do zasady urlop był udzielony przez pracodawcę.

Ze sformułowania użytego przez ustawodawcę zdaje się wynikać, że to pracodawca (lub osoba bądź organ zarządzający albo inna wyznaczona osoba w przypadku pracodawcy będącego jednostką organizacyjną – zgodnie z art. 31 par. 1 k.p.) będzie decydować, mieszcząc się w ramach postanowień szeroko pojmowanego prawa pracy, o terminie wykorzystania przez pracownika urlopu wypoczynkowego, chociaż kwestia ta budziła zawsze liczne wątpliwości. Z jednej strony wskazywano, że stosunek pracy jest oparty na zasadzie równości stron, w związku z czym pracodawca nie może bez naprawdę ważnej przyczyny odmawiać udzielenia urlopu wypoczynkowego w terminie wybranym przez pracownika (zob. uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z 12 sierpnia 2004 r., sygn. akt III PK 32/04, LEX nr 121149). Z drugiej natomiast podkreślano, że odmowa pracodawcy udzielenia urlopu w terminie wnioskowanym przez pracownika nie wyczerpuje znamion mobbingu w rozumieniu art. 943 par. 2 k.p. (zob. uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt III APa 3/13, LEX nr 1271959). Wątpliwości dodatkowo spotęgowane były szczególnymi rodzajami urlopu, takimi jak urlop na żądanie, urlop szkoleniowy czy urlop udzielany na podstawie przepisów innych niż kodeks pracy, w tym w szczególności chociażby ustawy z 26 stycznia 1982 r. – Karta nauczyciela (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 191 ze zm.) zawierającej szereg odstępstw.

Omawiane zagadnienia związane z udzielaniem urlopu są o tyle istotne, że decydują, czy nieobecność pracownika w pracy będzie usprawiedliwiona, czy też nie. A w związku z tym czy można mu zarzucić naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych i pociągnąć do odpowiedzialności porządkowej, a nawet zastosować dalej idące sankcje, aż do rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę z winy pracownika.


Pozostało jeszcze 84% treści

Czytaj wszystkie artykuły
Miesiąc 97,90 zł
Zamów abonament

Mam kod promocyjny
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Polecane