Wartość przedmiotu sporu powinna być wskazana w pozwie i stanowi jego niezbędny składnik w sprawach o prawa majątkowe. Takie sprawy mogą dotyczyć roszczeń pieniężnych lub innych praw majątkowych (w tym roszczeń niepieniężnych). W sytuacji opisanej przez czytelnika mamy do czynienia z kilkoma żądaniami. Należy zatem odnieść się do każdego z nich.

Jeśli powód występuje o zapłatę konkretnego świadczenia (np. wynagrodzenia, odszkodowania, odprawy, premii itp.) wówczas wartość przedmiotu sporu stanowi wskazana w pozwie kwota. Nie wilcza się do niej żądanych obok świadczenia głównego odsetek, pożytków i kosztów. Jeśli natomiast pracownik domaga się w pozwie przywrócenia do pracy, to - ponieważ jest to również sprawa o prawa majątkowe - będzie zobowiązany w pozwie oznaczyć wartość przedmiotu sporu. W takiej sytuacji zastosowanie znajdzie przepis art. 231 k.p.c., zgodnie z którym w sprawach o roszczenia pracowników dotyczących nawiązania, istnienia lub rozwiązania stosunku pracy wartość przedmiotu sporu stanowi, przy umowach na czas określony - suma wynagrodzenia za pracę za okres sporny, lecz nie więcej niż za rok, a przy umowach na czas nieokreślony - za okres jednego roku. Inaczej będzie natomiast, jeśli pracownik w związku z rozwiązaniem przez pracodawcę umowy o pracę (np. zawartej na czas nieokreślony) za wypowiedzeniem lub bez wypowiedzenia na (podstawie art. 52 k.p. lub 53 k.p.) nie chce wracać do pracy u tego pracodawcy, a będzie domagał się jedynie odszkodowania. Wówczas wartość przedmiotu sporu stanowić będzie podana przez powoda kwota dochodzonego odszkodowania, a nie suma wynagrodzenia za pracę za okres jednego roku.

Czytelnik domaga się przywrócenia do pracy. Jego miesięczne wynagrodzenie - jak wynika z informacji - wynosiło 2 tys. zł, a umowa o pracę była bezterminowa, zatem wartość przedmiotu sporu co do żądania przywrócenia do pracy wynosi 36 tys. zł (12 x 3 tys. zł). Ponieważ czytelnik w pozwie występuje z kilkoma roszczeniami, dla oznaczenia wartości przedmiotu sporu należy zliczyć wartość tych roszczeń. Ostatecznie zatem wartość przedmiotu sporu w tej sprawie wynosić będzie 44 tys. zł (5 tys. zł plus 3 tys. zł plus roczne wynagrodzenie powoda, tj. 36 tys.).

ANDRZEJ MAREK

sędzia Sądu Okręgowego w Legnicy

PODSTAWA PRAWNA

■  Art. 52, art. 53 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).

■  Art. 231 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. nr 296, poz. 43 z późn. zm.).