Zasady przyznawania i wypłacania nagród rocznych znajdziemy w ustawie z 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników sfery budżetowej (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1144). Szczegóły natomiast zawierają rozporządzenia:

wiceministra edukacji narodowej z 26 czerwca 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania wynagrodzenia oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy nauczycieli (Dz.U. nr 71, poz. 737 ze zm.),

wiceministra nauki i szkolnictwa wyższego z 2 listopada 2006 r. w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy oraz ekwiwalentu pieniężnego za okres niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego nauczycieli akademickich (Dz.U. nr 203, poz. 1499 ze zm.),

wiceministra pracy i polityki socjalnej z 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (Dz.U. nr 2, poz. 14 ze zm.).

Pracodawca musi wypłacić trzynastki tym, którzy faktycznie przepracowali przynajmniej 6 miesięcy w poprzednim roku kalendarzowym. Pojawia się więc pytanie, jak liczyć faktyczny okres zatrudnienia. Czy mogą występować w nim przerwy? Czy musi to być praca u jednego pracodawcy? Czy są wyjątki od tej zasady? Zrealizowanie powyższego warunku nie przesądza jeszcze, że pracownik otrzyma trzynastkę. Musi jeszcze bowiem spełnić cztery przesłanki negatywne, np. nie może w ciągu roku kalendarzowego opuścić więcej niż 2 dni pracy z przyczyn nieusprawiedliwionych.

Dopiero wówczas możemy przystąpić do liczenia podstawy wymiaru wynagrodzenia rocznego. I tutaj pojawiają się kolejne pytania: jakie składniki płacowe w niej uwzględniamy, a jakie nie? Czy takie same zasady dotyczą wszystkich zatrudnionych?

Jak widać, pytań jest wiele. Przygotowaliśmy więc graficzną ściągawkę, która krok po kroku wskazuje, jak prawidłowo ustalić i wyliczyć nagrody roczne. Warto dodać, że zasady te nie zmieniły się od ubiegłego roku, dlatego jak najbardziej aktualne jest opracowanie, które publikowaliśmy w nr. 5/2014. Obie publikacje stanowią kompleksową całość.