Taki zapis znalazł się w uchwale rady gminy Siekierczyn, która określa szczegółowe warunki uzyskania tej formy pomocy. Wojewoda dolnośląski zdecydował o unieważnieniu jej w całości, wskazując, że przepisy ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 182 ze zm.) wymieniają te formy pomocy, które mogą być przyznane w sytuacji osiągania dochodów wyższych niż kryterium. Nie ma jednak wśród nich zasiłku na ekonomiczne usamodzielnienie.

Wojewoda zakwestionował też zapis, w którym radni ustalili, że wysokość wsparcia uzależniona jest od możliwości finansowych gminnego ośrodka pomocy społecznej i przedstawionego przez wnioskodawcę planu działalności. Dodatkowo określili w nim, że kwota zasiłku nie może przekroczyć pięciokrotności najniższej pensji. Zdaniem organu nadzorczego radni naruszyli w ten sposób delegację wynikającą z art. 43 ust. 10 ustawy o pomocy społecznej, bo zostali w niej zobowiązani do wskazania konkretnej, a nie maksymalnej wysokości zasiłku. Ta powinna być ustalona w sposób precyzyjny. Co więcej, niedopuszczalne jest uzależnienie tego świadczenia od niekonkretnych i zmiennych okoliczności, jakimi są możliwości finansowe podmiotu zobowiązanego do jego przyznawania oraz wypłacania.

Kolejnym zapisem, który spowodował unieważnienie całej uchwały, było zawężenie kręgu uprawnionych do zasiłku na ekonomiczne usamodzielnienie w stosunku do warunków wynikających z ustawy o pomocy społecznej. Zastrzeżenia wojewody dotyczyły też określenia przez radnych, na co świadczenie może być przeznaczone oraz z jakich elementów ma się składać wniosek o jego przyznanie.

Ważne

Gmina może przyznać wsparcie na ekonomiczne usamodzielnienie w formie zasiłku celowego, nieoprocentowanej pożyczki lub pomocy rzeczowej

ORZECZNICTWO

Rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody dolnośląskiego z 28 kwietnia 2014 r. nr NK-N.4131.120.5.2014.RB. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia