Jeżeli do połowy okresu wypowiedzenia zmieniającego pracownik złoży oświadczenie o odmowie przyjęcia zaproponowanych warunków, umowa ulega rozwiązaniu z mocy prawa. Tak wynika z art. 42 par. 3 k.p. Oświadczenie nie wymaga formy pisemnej. Złożenie go w trybie art. 42 par. 3 k.p. jest oświadczeniem woli w rozumieniu art. 60 k.c., które rodzi skutki w sferze materialnoprawnej, tj. powoduje przekształcenie się wypowiedzenia zmieniającego w definitywne. Wniesienie pozwu do sądu pracy jest czynnością procesową, gdyż rodzi skutki na gruncie prawa procesowego, tj. zawisłość sporu i możność domagania się sądowego rozstrzygnięcia o roszczeniu. To zdaniem Sądu Najwyższego, wyrażonym w uchwale z 5 maja 1978 r. (sygn. akt I PZP 5/78 OSNC 1978/11/200), oznacza, że wniesienie odwołania od wypowiedzenia warunków pracy i płacy co do zasady nie zastępuje odmowy przyjęcia proponowanych warunków. SN uważa, że niekiedy odmowa wynika w sposób niewątpliwy z zachowania pracownika, zwłaszcza z jego wypowiedzi towarzyszących odwołaniu do sądu lub z treści pozwu, gdzie może być wskazane wprost, że zatrudniony nie wyraża zgody na propozycje pracodawcy. Może to też potwierdzać okoliczność, że po upływie okresu wypowiedzenia pracownik nie będzie się stawiał do pracy. Zakład będzie mógł z tego wywnioskować, że składa on odwołanie od wypowiedzenia i odmawia przyjęcia nowych warunków, chociaż nie ujawnił tego w piśmie. Wówczas wniesienie odwołania od wypowiedzenia zmieniającego będzie mogło być uznane za równoznaczne z odmową przyjęcia nowych warunków.

Pracownik może być zainteresowany kontynuowaniem zatrudnienia, nawet na gorszych warunkach do czasu rozpatrzenia jego odwołania przez sąd pracy, kierując się chęcią utrzymania źródła dochodu.